Jup / Wild Sweet Vegetables

หลายคนเสิร์ชคำว่า “ผักหวาน” แล้วอาจนึกถึงแกงผักหวานใส่ไข่มดแดงหรือผัดผักหวาน แต่สำหรับบ้านเรา (ลาวโซ่ง) จะมีเมนูที่ภูมิใจมากๆ คือ “จุ๊ปผักหวานป่า” เป็นอาหารพื้นบ้านที่ไม่ค่อยได้เห็นตามร้านทั่วไป เลยยิ่งทำให้รู้สึกว่าได้กินเมื่อไหร่ก็พิเศษทุกที ผักหวานป่าที่เหมาะกับเมนูนี้ เราชอบเลือกยอดอ่อนกำลังดี สีเขียวอ่อนๆ ไม่แก่เกินไป เพราะจะหวานธรรมชาติ เคี้ยวเพลิน และไม่เหนียว เวลาได้ผักหวานมาใหม่ๆ เราจะเด็ดใบเสีย ล้างน้ำให้สะอาด แล้วพักให้สะเด็ดน้ำก่อน (ขั้นตอนนี้ช่วยให้รสไม่จืดจากน้ำที่ค้างอยู่) ความอร่อยของจุ๊ปอยู่ที่ “ความหอม” และ “ความนัว” แบบบ้านๆ ซึ่งแต่ละบ้านอาจปรับเครื่องต่างกันได้ แต่หลักๆ ที่เราใช้บ่อยคือพริก (ชอบคั่วให้หอมก่อน), หอมแดง, กระเทียม และข้าวคั่วเล็กน้อยเพื่อให้มีความข้นและหอมแบบอีสาน/ลาว ถ้ามีปลาร้าดีๆ นิดหน่อยจะยิ่งเข้มข้น แต่ถ้าใครไม่กินปลาร้า ใช้เกลือและน้ำปลาแทนก็ยังอร่อยได้เหมือนกัน วิธีกินที่เราชอบคือจุ๊ปเป็นเหมือนเครื่องคลุก/ยำพื้นบ้าน กินคู่ข้าวเหนียวร้อนๆ หรือข้าวสวยก็ได้ แล้วมีผักเคียงอื่นๆ เพิ่ม เช่น แตงกวา ถั่วฝักยาว หรือยอดผักตามฤดูกาล ยิ่งวันไหนมีงานรวมญาติหรือพิธีแบบบ้านๆ (อย่างงานเสนเรือน) เมนูผักหวานจะออกมาบ่อย เพราะเป็นของหายากและถือว่าเป็นของดีตามฤดูกาล ถ้าใครอยากเริ่มจากของที่หาได้ง่าย แนะนำลอง “ผักหวานบ้าน” ก่อน แต่ถ้าได้ผักหวานป่าจริงๆ จะคนละฟีลเลย กลิ่นจะละมุนกว่า หวานกว่า และยิ่งทำให้จุ๊ปอร่อยแบบหยุดไม่ได้ ทิปเล็กๆ จากประสบการณ์: ผักหวานป่าไม่ควรโดนความร้อนนาน ถ้าต้องลวกให้ลวกไวๆ พอสะดุ้ง จะยังกรอบหวาน และสีสวยกว่า แล้วค่อยเอามาคลุกจุ๊ปทีหลัง รับรองว่าอร่อยจนอยากทำซ้ำแน่นอน