親が「怠惰」であるべき5つの理由
こんにちは、私の友人、私の両親、レモン8🍋、私たちは家族の子供たちの良い未来のために「両親は良くなければならない、準備ができていなければならない、彼らは常に勤勉でなければならない」と信じて育ちましたが、彼らが本当に子供を持っているとき、彼らは時々意識的に怠惰であることが自分自身を愛すること+長期的には子供を愛することと同じであることを学びました。🫶
これが私の人生です。
さあ、このように聞いてください。親が自分自身を「休ませるべき5つの理由。噛むことは罪悪感を感じることなく怠惰になることができます」。
これが私の人生です。
1)親は人間であり、スーパーヒーローや魔術師😄ではないからです。
今日は何の日ですか?今日は何の日ですか?脳は何の日ですか?
10分間の座り込みは、完璧になるためにすべてを強制的に行うよりも、家全体を救うことができます。💛
これが私の人生です。
2）子供たちは最高の両親を望んでいないが、最も感情的な両親を望んでいる、暖かい家を望んでいる、それらを理解し、柔軟である。
怠惰な場合は、皿を洗って20分の睡眠をお願いしてください。
多分あなたは非双極性の「穏やかな母親」を得るでしょう。🫶✨
これが私の人生です。
3)家事は終わりのない仕事だから。
今日は必要なことだけをすることを選ぶことで、燃え尽きず、自己エネルギーが向上し、散らかりやすくなります。
これが私の人生です。
4)怠惰であることは、子供が学び、責任を持ち、自分自身をより助けることを促すためです（これは非常に真実であり、証明された価値です）。
お母さん、赤ちゃんにあなた自身のバッグを詰めさせ、あなた自身のものを詰めさせてください、そして私たちは年齢によって自分自身を助けることができます。家事、それを試してみてください。子供は学び、母親は休憩を取り、Win-Winコーヒーティーをたくさん飲みました。🤍
これが私の人生です。
5）休憩はあなたのライブを減らし、あなたの子供の完全な愛を活性化することですので。🥹
十分に滞在する親は、より多くの笑顔、より多くの手の戦いを持ち、より優しくなります。
したがって、怠けることは本当に「家族の世話」のようなものです🌿
これが私の人生です。
「怠けているときは、自分のバットを充電するために休憩を取っていると思って、親のより良いバージョンになりたいと思っています。5分、10分の休憩を取るの を待ってはいけません。」
これが私の人生です。
あなたの友人はこのように感じたことがありますか?😍休む方法はありますか?
これが私の人生です。
หลายคนพอเห็นคำว่า “ขี้เกียจ” จะนึกถึงความไม่รับผิดชอบ แต่สำหรับบ้านที่มีลูกแล้ว เรารู้สึกว่ามันมีเวอร์ชันที่ดีมาก คือ “ขี้เกียจแบบมีสติ” (พักอย่างตั้งใจ) ไม่ใช่ปล่อยปละละเลยนะคะ แต่เป็นการเลือกหยุดเพื่อไม่ให้พลังงานใจพัง แล้วสุดท้ายระเบิดใส่คนที่เรารัก สิ่งที่เราลองทำแล้วช่วยได้จริง คือแยกให้ออกว่า “งานจำเป็น” กับ “งานอยากทำให้เพอร์เฟ็กต์” เช่น จานกองไว้ก่อน 20 นาทีไม่ได้ทำให้บ้านพัง แต่การฝืนทำทั้งที่เหนื่อยมาก อาจทำให้เราเสียงดังกับลูกง่ายขึ้น พอเรายอมขี้เกียจแบบตั้งใจสักนิด กลับได้แม่/พ่อที่ใจเย็นกว่าเดิม ถ้าอยากเริ่มแบบไม่รู้สึกผิด ลองใช้กติกาง่ายๆ 3 ข้อค่ะ 1) ตั้งเวลาให้การพัก: พัก 5–10 นาทีแบบไม่ต้องคิดอะไร ใช้นาฬิกาจับเวลาได้เลย จะนอนเฉยๆ บนโซฟา/เตียงก็ได้ การ “ไม่ทำอะไรเลย” บางทีก็คือทำดีที่สุดแล้วสำหรับวันนี้ 2) เลือกพักที่เติมแบตจริง: บางวันเราเลื่อนมือถือแล้วเหนื่อยกว่าเดิม ลองเปลี่ยนเป็นจิบชากาแฟเงียบๆ ฟังเพลงเบาๆ หรือเล่นเปียโน/ดนตรีสั้นๆ แค่ 1 เพลง ให้สมองได้รีเซ็ต 3) เติมพลังด้วยของกินดีๆ: วันไหนล้าๆ เราชอบให้รางวัลตัวเองด้วยอาหารที่รู้สึกดีต่อใจ เช่น มื้อเล็กๆ ที่ชอบ (บางทีแค่ได้กินอะไรอร่อยๆ ก็เหมือนแบตกลับมาเต็มขึ้น) อีกอย่างที่เวิร์กมากคือ “ขี้เกียจเพื่อสอนลูก” ค่ะ เช่น ให้ลูกช่วยจัดกระเป๋า เก็บของ เล่นแล้วเก็บตามวัย เราไม่ได้ทิ้งให้ทำเองทั้งหมด แต่ถอยออกมานิดนึง คอยบอกขั้นตอน แล้วชมเมื่อเขาทำได้ บ้านจะค่อยๆ กลายเป็นทีมมากขึ้น ไม่ใช่แม่คนเดียวที่ต้องทำทุกอย่าง ถ้ากลัวว่าขี้เกียจแล้วงานจะท่วม ลองใช้วิธีเลือกทำ 1 อย่างพอ เช่น วันนี้ขอเก็บเฉพาะจุดที่อันตราย/เกะกะทางเดิน ที่เหลือพักไว้ก่อน พรุ่งนี้ค่อยทำต่อก็ได้ค่ะ สุดท้ายอยากฝากว่า “ขี้เกียจ” ไม่ได้แปลว่าไม่รักบ้านไม่รักลูก บางทีมันคือการดูแลตัวเองเพื่อจะได้กลับไปกอดลูกด้วยใจที่นุ่มกว่าเดิม ถ้าวันไหนเหนื่อยมาก ลองให้สิทธิ์ตัวเองพักสั้นๆ แล้วค่อยเริ่มใหม่ค่ะ
