ละกิเลสได้..ค่อยสอนคนให้ละกิเลส
#ละกิเลสได้ ค่อยสอนคนให้ละกิเลส
๖. มาเส มาเส สหสฺเสน โย ยเชถ สตํ สมํ เอกญฺจ ภาวิตตฺตานํ มุหุตฺตมฺปิ ปูชเย ยญฺเจว วสฺสตํ หุตํ ฯ๑๐๖ฯ
การบูชาท่านผู้ฝึกตน
แม้เพียงหนึ่งครั้ง
บังเกิดผลมหาศาล
ยิ่งกว่าสละทรัพย์บูชายัญเดือนละพัน
เป็นเวลาติดต่อกันถึงร้อยปี
Though, month after month with a thousand, One should sacrifice for a hundred years, Yet,if, only for a moment, One should honour the self-restrained, That honour, indeed, is better Than a century of sacrifice.
๗. โย จ วสฺสสตํ ชนฺตุ อคฺคึ ปริจเร วเน เอกญฺจ ภาวิตตฺตานํ มุหุตฺจมฺปิ ปูชเย สา เยว ปูชนา เสยฺโย ยญฺเจ วสฺสสตํ หุตํ ฯ๑๐๗ฯ
การบูชาท่านผู้ฝึกตน
แม้เพียงครู่เดียว
บังเกิดผลมหาศาล
ยิ่งกว่าการบูชาไฟในป่า
เป็นเวลาตั้งร้อยปี
Though one , for a century, Should tend the fire in the forest, Yet, if ,only for a moment, He should honour the self-restrained, Thai honour,indeed,is better Than a century of sacrifice.
๘. ยงฺกิญฺจิ ยิฎฺฐํ ว หุตํ ว โลเก สํวจฺฉรํ ยเชถ ปุญฺญเปกฺโข สพฺพมฺปิ ตํ น จตุภาคเมติ อภิวาทนา อุชุคเตสุ เสยฺโย ฯ๑๐๘ฯ
ไม่ว่ายัญพิธีชนิดไหน
ที่ผู้ใคร่บุญพึงบูชาตลอดปี
การบูชายัญพิธีนั้นๆ
มีค่าไม่เท่าหนึ่งในสี่
ของการยกมือไหว้
ท่านผู้ปฏิบัติตรงตามอริยมรรค
แม้เพียงครั้งเดียว
การไหว้บุคคลเช่นนั้น
ประเ สริฐกว่าเป็นไหน ๆ
Whatever oblationnns and sacrifices One might offer for a year, Seeking merit thereby, All that is not worth a single quarter Of homage towards the upright Which is far more excellent.
๙. อภิวาทนสีลิสฺส นิจฺจํ วุฑฺฒาปจายิโน จตฺตาโร ธมฺมา วฑฺฒนฺติ อายุ วณฺโณ สุขํ พลํ ฯ๑๐๘ฯ
ผู้กราบไหว้ อ่อนน้อมถ่อมตัว
ต่อผู้ใหญ่เป็นนิจศีล
ย่อมเจริญด้วยคุณธรรมสี่ประการคือ อายุ ชื่อเสียง สุข และกำลัง
For one who is in the habit of Ever honouring and respecting the elders, Four qualities increase; Loong life,Fame, happiness and strength.
จากประสบการณ์ส่วนตัวในการเรียนรู้และปฏิบัติธรรม การละกิเลสไม่ได้เป็นเรื่องง่าย แต่เป็นการเดินทางที่ต้องใช้ความตั้งใจจริงและความเข้าใจในตัวเองอย่างลึกซึ้ง สิ่งที่ดึงดูดใจมากคือคำสอนที่บอกว่าการเคารพและบูชาผู้ปฏิบัติธรรม หรือท่านที่ฝึกตนอย่างเข้มงวด แม้เพียงครั้งเดียว มีค่ามากกว่าการบูชายัญหรือทำบุญอันมากมายในเวลายาวนาน นั่นหมายความว่า ความสำคัญของการละกิเลสไม่ได้วัดที่จำนวนครั้งหรือเวลาที่ใช้ แต่คือคุณภาพของจิตใจที่เข้าถึงความจริง ในชีวิตประจำวัน เมื่อเรายกมือไหว้หรือแสดงความนับถือต่อผู้ที่ปฏิบัติตามอริยมรรคอย่างจริงจัง นอกจากจะเป็นการให้ความเคารพแล้ว ยังเป็นการสร้างพลังบวกร่วมกัน ที่ช่วยขัดเกลาจิตใจให้บริสุทธิ์และพ้นจากความอยาก ความโกรธ และความหลง นอกจากนี้ ความอ่อนน้อมถ่อมตนในการเคารพผู้ใหญ่ หรือผู้ที่เป็นแบบอย่างทางจริยธรรม นำมาซึ่งการเจริญงอกงามด้วยคุณธรรม 4 ประการ คือ อายุที่ยืนยาว ชื่อเสียงที่ดี สุขภาพใจที่สงบ และพลังที่เพิ่มพูน การฝึกฝนจิตใจให้ละกิเลสอย่างแท้จริงจึงไม่เพียงแต่เป็นการบำเพ็ญเพียรให้ตนเองพ้นทุกข์ แต่ยังส่งผลดีต่อสังคมโดยรอบ ทำให้เกิดความสงบสุขและความเจริญรุ่งเรืองในชุมชน ผมมีโอกาสอ่านบทกวีธรรมะที่ถ่ายทอดคำสอนด้วยถ้อยคำที่ลึกซึ้งและจริงใจ ซึ่งทำให้เข้าใจว่า "หวานเป็นลม ขมเป็นยา เรื่องจริง" คือการยอมรับในความยากลำบากของการละกิเลส ที่อาจก่อให้เกิดความไม่สบายใจในช่วงแรก แต่เมื่อผ่านไปแล้วจะนำมาซึ่งปัญญาและความสงบใจที่แท้จริง ดังนั้น การสอนคนอื่นให้ละกิเลส ต้องผ่านการละกิเลสของตนเองก่อน ซึ่งเป็นหนทางสู่การเป็นแบบอย่างที่แท้จริงและสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้ที่เดินตามทางธรรมได้อย่างมั่นคงและยั่งยืน
