Radish Cherry Bell🥕🥕🥕

หลายคนเห็นคำว่า “แรดิชเชอร์รี่เบลล์” แล้วงงว่าแรดิชคืออะไร คล้ายๆ หัวไชเท้าหรือเปล่า? จากที่ปลูกเองและลองกินเอง แรดิช (Radish) เป็นผักตระกูลเดียวกับหัวไชเท้า แต่ “เชอร์รี่เบลล์ (Cherry Belle)” จะเด่นที่หัวกลมเล็ก สีแดงสด เนื้อกรอบ ฉ่ำน้ำ กลิ่นไม่แรงเท่าหัวไชเท้าหัวใหญ่ และใช้เวลาปลูกสั้น เหมาะกับมือใหม่มากค่ะ สิ่งที่ชอบคือทั้ง “หัว” และ “ใบ” กินได้ ใบเขียวจะขึ้นแน่นๆ ล้อมรอบหัว พออากาศชื้นหรือรดน้ำแล้วจะดูสดมาก บางต้นหัวแดงเล็กๆ จะซ่อนอยู่ใต้ใบ ต้องค่อยๆ แหวกดูถึงจะเห็น เป็นความสนุกของการปลูกแรดิชเลย ถ้าอยากปลูกให้หัวสวยกลมและไม่เผ็ดเกิน มีทิปส์ที่ช่วยได้: - ดินต้องร่วนซุย ระบายน้ำดี (ดินแน่นเกินไปหัวจะโตช้า/บิดเบี้ยว) ถ้ามีปุ๋ยหมักหรือดินปลูกที่อุดมสมบูรณ์จะยิ่งดี - เว้นระยะต้นพอประมาณ อย่าให้แน่นเกิน ใบจะทับกันจนหัวไม่ค่อยขยาย - รดน้ำสม่ำเสมอ แต่ไม่แฉะ ถ้าปล่อยให้ดินแห้งๆ แล้วค่อยรดหนัก รสจะเผ็ดขึ้นและเนื้ออาจไม่กรอบ - เก็บเกี่ยวตอนหัวได้ขนาด (ส่วนมากหัวจะโผล่พ้นดินให้เห็นสีแดงนิดๆ) อย่าทิ้งไว้นานเกินไป เพราะหัวจะแก่ เนื้อจะเป็นไส้กลวงหรือแข็งได้ วิธีกินที่ทำง่ายและเข้ากับรสของเชอร์รี่เบลล์มากๆ คือหั่นบางๆ ใส่สลัด แช่น้ำเย็นให้กรอบ หรือทำดองเร็ว (quick pickle) ด้วยน้ำส้มสายชู+น้ำตาล+เกลือนิดเดียว จะได้รสเปรี้ยวหวานตัดเผ็ด กินกับข้าวหรือแซนด์วิชก็เข้ากัน ส่วนใบแรดิชเอาไปผัดกระเทียม ซุป หรือใส่ไข่เจียวก็อร่อย ไม่ควรทิ้งเลยค่ะ สรุปคือ แรดิชเชอร์รี่เบลล์เป็นผักหัวแดงกรอบๆ ที่ปลูกง่าย โตไว และใช้งานได้ทั้งหัวทั้งใบ ใครกำลังหาผักปลูกสนุกๆ หรืออยากเพิ่มผักกรอบในเมนู ลองเชอร์รี่เบลล์ดูแล้วจะติดใจค่ะ