เราว่าชีวิตมันก็เหมือนหนังสือเล่มนึงนะ บางบทแม่งก็อ่านเพลินเหมือนโดราเอมอนตอนที่โนบิตะถูกหวย บางบทก็หนักเหมือนตอนชินจิใน Evangelion ต้องปีนเข้า EVA แล้วร้อง “พ่อครับ หนูไม่อยากสู้แล้ว!” แต่สุดท้ายทุกคนก็ต้องเปิดหน้าต่อไปอยู่ดีนั่นแหละวะ เรื่องมันเริ่มจากที่กูคุยกับเพื่อนเล่นๆ ว่าหนังสือกูเล่มแรก

คำว่า “ขลัง” นี่มันแปลกดีนะทุกคน เราอยู่ในยุคที่ข้อมูลวิ่งเร็วกว่าความคิด ทุกอย่างเกิดขึ้นแล้วก็จางไปไวเหมือนหมอกตอนเช้า แต่ลึกๆ แล้วเรากลับยังโหยหาความขลัง ความเชื่อ ความหนักแน่นอะไรบางอย่างที่มันไม่เปลี่ยนแปลงง่ายๆ คำถามคือ ในโลกที่ทุกอย่างต้องใหม่ ต้องเร็ว ต้องไวรัล...ความขลังมันจะไปอยู่ที่ไหนได

เรานั่งไถฟีดไปเรื่อยๆ แล้วก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง... ทุกอย่างดูเหมือนจะมีวันหมดอายุ ไม่ว่าจะเป็นเทรนด์แฟชั่น มีมที่เคยตลก หรือแม้กระทั่งดราม่าที่เคยร้อนแรง สุดท้ายก็ถูกคลื่นลูกใหม่ซัดหายไปอยู่ดี มันเลยทำให้เราตั้งคำถามกับตัวเองว่า แล้วอะไรบ้างที่ไม่มีวันหมดอายุ? ความเชื่อ? ตำนาน? เรื่องเล่าที่เ

ทุกคนเคยสังเกตไหมว่าตอนที่เราไม่มีเพื่อนเลย มันเงียบกว่าที่คิด เงียบชนิดที่ไม่มีใครมาจับผิดเรา ไม่มีใครคาดหวังให้เราต้องเป็นแบบนั้นแบบนี้ ไม่มีใครมานั่งถามว่า “กินข้าวหรือยัง” หรือ “ทำไมไม่โทรกลับ” ความเงียบแบบนี้มันชวนสบายใจ…ในระดับหนึ่ง แต่พอเวลาผ่านไป ความเงียบก็เริ่มหนักอก เราเลยแต่งเพลง เขี

เฮ้ย ทุกคนเคยสังเกตไหมว่า เวลาเราคบใครสักคน บางทีมันไม่ได้สำคัญหรอกว่ามึงจะทำให้ชีวิตเราดีขึ้นหรือเปล่า แค่ขออย่างเดียวคืออย่ามาพังมันก็พอ แต่ดันมีบางคนแม่งสนุกกับการทำลายชีวิตคนอื่น แล้วปล่อยให้เรามานั่งซ่อมซากความวุ่นวายที่เขาก่อ เหมือนเราไม่ใช่เพื่อนแต่เป็นศูนย์กู้ภัย ลองนึกภาพตามนะ เหมือนเรา

วันก่อนเราเปิดเจอประโยคหนึ่งที่ยังติดอยู่ในหัวจนถึงตอนนี้ “ไม่เป็นตัวของตัวเอง แต่อย่าเสแสร้งเป็นคนอื่น” ทุกคนว่ามันขัดกันมั้ย ฟังครั้งแรกก็เหมือนงง แต่จริงๆ มันคือประโยคที่เคยอ่านในหนังสือจีบสาวสมัยวัยรุ่นเล่มนึง (ใช่ หนังสือจีบสาวนี่แหละ) ผู้เขียนบอกว่าผู้หญิงชอบคนที่เป็นแบบนี้ ตอนนั้นเราหัวเ

มันแปลกนะทุกคน เราเจอคนพูดบ่อยว่า “ไม่ชอบคนนินทา” แต่พอมีใครพูดตรงๆ ใส่หน้า กลับหาว่าแรงไป ใจร้ายไป คือถ้าเลือกได้ทุกคนอยากได้เวอร์ชัน soft opening กันทั้งนั้น มีแต่คำชมหวาน ๆ ฟังแล้วละมุน แต่แอบจิกกัดกันลับหลังกลับโอเคกว่า งงปะ ทีนี้เราถามจริง ทำไมคนเราชอบฟังความจริงที่ใส่น้ำเชื่อมมากกว่าความจร

วันก่อนมีน้องคนนึงมาบอกเราว่า “พี่เป็นไอดอลของผม” คำว่าไอดอลที่เขาพูด ไม่ได้หมายถึง BNK หรือฝั่งเกาหลีที่ทุกคนกรี๊ดกันหรอก แต่น่าจะหมายถึง “ต้นแบบ” แบบที่เขาอยากเป็น เราได้ยินประโยคแบบนี้มาไม่ใช่ครั้งแรก แต่ทุกครั้งที่มีคนพูด เราจะรู้สึกสองอย่างพร้อมกัน คือหนึ่ง ดีใจแหละที่อย่างน้อยชีวิตเราไม่ได้เ

เคยมีคนบอกเราว่า ถ้าจะสร้างแบรนด์ให้สำเร็จ ต้อง “สร้างภาพในใจของผู้บริโภค” ให้ได้ ไม่งั้นคนจะไม่จำเรา เรานั่งฟังแล้วเงียบไปสักพัก เพราะคำว่า “สร้างภาพ” มันทำให้เรารู้สึกเหมือนอยู่ในห้องที่มีกระจกเงา แต่ทุกบานไม่ใช่เราจริงๆ แล้วคำถามก็ผุดขึ้นมาในหัวว่า—ถ้า personal brand คือการขายตัวตน แต่ตัวตนท

เราไม่ได้บอกว่า Ai ดีทุกอย่างบางที มันก็ทำอะไรกาวๆ เราเห็นรายชื่อผู้โชคดีจาก Jollibee Burger Blowout Promo แล้วแทบหยุดหายใจสองวิ… Hobby Dynamics, Noble Beer, Alfreda Corkery, Belle Thompson, Arielle Wintheiser, Gilda Block… ใครก็ได้ช่วยบอกที ว่าคนพวกนี้เป็นคนจริง หรือ AI กำลังขี้เกียจสร้างชื่อเล

มีอยู่วันหนึ่ง เรานั่งคิดเล่นๆ ตอนกดเลือกที่นั่งบนเว็บไซต์สายการบิน มันจะมีป้ายบอกว่า “Window seat – เพิ่มอีก XXX บาท” คงมีคนกดจ่ายไปแบบไม่ลังเล เพราะคิดว่าอย่างน้อยๆ จะได้วิวเมฆขาว เห็นแสงอาทิตย์ลอดปีก หรือเผื่อจะได้มุมถ่ายรูปที่ทำให้การเดินทางดูมีค่าเพิ่มขึ้นกว่าเก้าอี้ธรรมดา แต่ข่าวล่าสุดจากฝ

อยู่ดีๆ เราเจอประกาศจากธนาคารกสิกรไทยเรื่องโครงการ “เกษียณก่อน เกษมสุข” แล้วมันทำให้เราหยุดคิดไปแป๊บหนึ่ง เพราะโดยปกติ คำว่า “เกษียณ” มักจะเป็นคำที่คนรุ่นพ่อแม่เราได้ยินบ่อย แต่วันนี้มันถูกขยับเข้ามาอยู่ตรงหน้าในวัย 45 ปีนี่เอง เราถามตัวเองว่า… ระหว่าง “การเลือกออกไปก่อนเวลา” กับ “การรอจนถึงเวล

เรานั่งดูข่าวตลาดหุ้นแล้วสะดุดกับประโยคหนึ่งที่ Howard Lutnick รัฐมนตรีพาณิชย์สหรัฐพูดออกมาว่า “We should get an equity stake for our money.” ตอนแรกเรานึกว่าฟังผิด แต่มันไม่ใช่—นี่คือรัฐบาลสหรัฐกำลังคิดจะเปลี่ยนบทบาทจาก “ผู้แจกเงินอุดหนุน” ไปเป็น “นักลงทุน” ที่ถือหุ้นจริงจังเสียแล้ว มันทำให้เรา

เมื่อเช้าเราเดินผ่านแผงกุ้งทอดแล้วนึกขึ้นมาว่า ทำไมกุ้งถึงเป็นเมนูที่ทั้งหรูทั้งบ้านๆ ได้พร้อมกัน แถมเพื่อนคนหนึ่งยังยิงมุกใส่ว่า “กุ้งถุงนี้กินแล้วอาจเรืองแสงได้” เราเลยไปหาข่าวดูจริงๆ ปรากฏว่ามันดันมีเคสใกล้เคียงเกิดขึ้นจริงที่สหรัฐอเมริกา Walmart ต้องเรียกคืนกุ้งแช่แข็งยี่ห้อ Great Value หลัง FD

เช้าวันหนึ่งเราเปิดคอมฯ ขึ้นมาเจอข่าวที่น่าสนใจมาก เรื่องนี้มันสอนอะไรเราได้เยอะเลยนะ โดยเฉพาะเรื่องของ "เกมอำนาจ" ที่บางทีก็เล่นกันแบบลับๆ แต่สุดท้ายมันก็โผล่ขึ้นมาให้เราเห็น เรื่องมันมีอยู่ว่าเมื่อเดือนธันวาคมที่ผ่านมา สหราชอาณาจักร (UK) ได้ออกคำสั่งที่ฟังดูไม่ธรรมดาเลย คือไปขอให้ Appl

วันนี้เราอ่านข่าวต่างประเทศเรื่องหุ้น Intel (INTC) ตอนเย็น หลังตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์กปิด พบว่าหุ้นดีดตัว ขึ้นกว่า 5% ใน After-Hours Trading ซึ่งก็คือช่วงเวลาที่นักลงทุนยังซื้อขายหุ้นได้หลังตลาดปิด ราคาที่เกิดขึ้นในช่วงนี้มักสะท้อนความคาดหวังของตลาดมากกว่าตัวธุรกิจจริง หุ้น Intel ตอนปิดตลาดหลักทร

เมื่อเช้าเราเลื่อนฟีดไปเจอข่าวว่า Soho House โดนซื้อกิจการไปเรียบร้อย ราคาดีงาม $2.7 พันล้านเหรียญ หรือประมาณ £2 พันล้าน ถ้าเป็นบ้านเรา ทุกคนคงคิดว่ามันคือ “คลับสำหรับสายปาร์ตี้หรู” แต่จริงๆ ต้นกำเนิดมันโคตรติสต์ เปิดครั้งแรกปี 1995 ที่ London Greek Street เหนือร้านอาหารเล็กๆ ของ Nick Jones เอาไว้ใ

#คุยเรื่องเงิน ทุกคนเคยสังเกตไหม เวลาเราเดินเข้าซูเปอร์มาร์เก็ต แล้วชำเลืองไปเห็นรถเข็นของใครบางคนที่เต็มจนล้น ทุกอย่างดูดีหมด แต่เงินในกระเป๋าเรากลับหดหายไปเฉยๆ เราถามตัวเองว่า “ทำไมเราถึงซื้อสิ่งที่ไม่จำเป็น แต่กลับลืมลงทุนกับสิ่งที่มีค่าแท้จริง?” ถ้าเอาหลักพุทธมาผสมเข้า เรื่องนี้ไม่ไ

ทุกคนเคยสังเกตไหมว่า เวลาเราเลิกงานพอดี แล้วเจ้านายยังบ่นว่า “วันนี้ต้องทำโอทีนะ” น้ำเสียงแบบว่า…เหมือนเราเพิ่งซื้อหุ้นเสร็จแล้วตลาดปิดไปแล้ว ยังต้องมานั่งจับสัญญาณผิดเวลาอีก เราก็แอบคิดในใจว่า โลกนี้มีความยุติธรรมสำหรับลูกจ้างบ้างไหม คำถามคือ แล้วอะไรคือเส้นแบ่งระหว่าง “ความรับผิดชอบ” กับ “โดนเ