เมื่อเกิดอาการแพนิค สิ่งสำคัญคือการรับรู้และยอมรับอาการอย่างใจเย็น เพราะการตกใจหรือกังวลมากขึ้นจะยิ่งทำให้อาการแย่ลง การฝึกหายใจลึก ๆ และช้า ๆ ช่วยลดความตื่นเต้นของระบบประสาทได้อย่างมีประสิทธิภาพ เช่น หายใจเข้า 4 วินาที อั้นลมหายใจ 7 วินาที แล้วหายใจออก 8 วินาที นอกจากนี้ การใช้เทคนิคการนับเลข หรือการโฟกัสที่วัตถุรอบตัวก็ช่วยขจัดความฟุ้งซ่านของสมองได้ดี ประสบการณ์ส่วนตัวพบว่า การบันทึกอารมณ์และเหตุการณ์ก่อนเกิดอาการแพนิค ทำให้สามารถวางแผนหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่เป็นสาเหตุได้ นอกจากนี้ การพูดคุยเปิดอกกับคนใกล้ชิดช่วยลดความรู้สึกโดดเดี่ยวและความเครียด แม้ในบางครั้งอาการแพนิคอาจเกิดขึ้นโดยไม่คาดคิด การมีแผนรับมือเบื้องต้น เช่น การพกน้ำดื่มหรือออกไปเดินเล่นในที่โล่งก็ช่วยได้มาก สำหรับผู้ที่มีโรควิตกกังวลร่วมด้วย ควรปรึกษาแพทย์เพื่อรับคำแนะนำและการรักษาที่เหมาะสม อาจรวมถึงการบำบัดพฤติกรรมทางปัญญา (CBT) ซึ่งเป็นวิธีที่ได้รับการพิสูจน์ว่าช่วยแก้ไขความคิดลบและลดอาการวิตกกังวลได้อย่างยั่งยืน สุดท้าย อย่าลืมดูแลสุขภาพทั่วไปให้ดีทั้งการนอนหลับ การรับประทานอาหาร และการออกกำลังกาย เพราะสิ่งเหล่านี้ส่งผลโดยตรงต่อความแข็งแรงของจิตใจและร่างกาย