Used to be mistaken for loving myself🤏🏼🫂
Sharing the experience of misunderstanding, thinking of loving yourself.
Must be positive, optimistic all the time.
Until encountered many events
Time to come back and settle on yourself.
Start accepting yourself to be weak, angry, angry.
Admit that life can stumble slowly.
See comparing yourself to others.
Mercy little children in themselves who want to be important
Want to be acceptable, want love
On the day, wipe away the tears and then see the feeling hidden under the carpet.
Look intently, face, not escape your own weakness.
That minute, it began to understand that loving yourself
Is "acceptance in every sense, good and bad."
Relieve. Lighten up.
Don't need other people's acceptance.
Understand the direction of life that wants to walk more.
If you want to go back and tell yourself something in your 20s,
Probably not, because everything that has been found makes you understand life today
Finally, probably thank yourself.
Thank you for breathing and taking 100% responsibility for your life.
หลายคนอาจเคยเข้าใจผิดคิดว่าการรักตัวเองหมายถึงการต้องมีความคิดบวกตลอดเวลา และพยายามแสดงเพียงแง่ดีของตัวเองเท่านั้น แต่ความจริงแล้ว การรักตัวเองอย่างแท้จริงคือการเปิดใจยอมรับทุกความรู้สึก ทั้งความสุข ความโกรธ หรือความอ่อนแอ การยอมรับว่าวันหนึ่งเราอาจมีความรู้สึกไม่ดี ไม่สมบูรณ์แบบ และนั่นไม่ใช่ความล้มเหลว แต่เป็นส่วนหนึ่งของความเป็นมนุษย์ จิตวิทยาสมัยใหม่แนะนำให้เราฝึกการใส่ใจ (mindfulness) และการเมตตาต่อตัวเอง (self-compassion) เพื่อให้เราเข้าใจและไม่ตัดสินความรู้สึกของตัวเอง การอนุญาตให้ตัวเองร้องไห้ โกรธ หรือรู้สึกผิดหวัง ถือเป็นการให้โอกาสตัวเองได้เยียวยา ไม่ต้องกดดันว่าจะต้องแสดงภาพลักษณ์ที่สวยงามเสมอไป นอกจากนี้ การเปรียบเทียบตัวเองกับผู้อื่นเป็นหนึ่งในวัฏจักรที่ทำให้ความรักต่อตัวเองลดลง การเข้าใจและยอมรับจังหวะชีวิตของตัวเองก็เป็นสิ่งสำคัญ ไม่จำเป็นต้องแข่งกับใคร แต่ควรตั้งเป้าหมายและลงมือทำในแบบที่เหมาะสมกับตัวเอง ซึ่งเป็นการแสดงความรับผิดชอบต่อชีวิตตนเอง 100% สุดท้าย การรักตัวเองที่แท้จริง คือการรู้จักเป็นเพื่อนรักกับตัวเอง เข้าใจว่าเรามีทั้งความดีและข้อด้อย เป็นเรื่องปกติ ไม่ต้องเสียแรงพยายามเพื่อให้ใครมารับรู้หรือยอมรับหากเราไม่ได้ยอมรับตัวเองก่อน การรักตัวเองจึงเป็นกระบวนการเรียนรู้ และเติบโตที่ไม่มีที่สิ้นสุด ที่ช่วยให้เรามีความสุขที่แท้จริงและพร้อมเผชิญกับชีวิตในทุกสถานการณ์
