ความลำบากในวัยเด็ก สอนให้เราเติบโตอย่างมีคุณภาพ

ชีวิตเปลี่ยนไปเมื่อตอนอายุ 8 ขวบ

ใช้ชีวิตโดยไม่มีแม่แท้ๆ คอยดูแลเหมือนเด็กคนอื่นๆเขา

เพราะต้องย้ายมาอยู่ร่วมกับครอบครัวของพ่อ

ภายใต้การดูแลของแม่ใหญ่ คือเมียหลวง

ชีวิตในวัยเด็กค่อนข้างเก็บกด เพราะพี่สาวต่างมารดา

ในขณะนั้นไม่ค่อยต้อนรับเท่าไร ด้วยเขาเองก็ยังเด็ก

แก่กว่าเราไม่กีปี อาจไม่เข้าใจถึงเหตุผลของผู้ใหญ่

คงคิดว่าเราจะมาแย่งความรักของพ่อแม่เขาไป

แต่พี่ชายอีก 2 คนโต แล้วจึงไม่ค่อยมีปัญหาอะไร?

เราต้องรับผิดชอบตัวเอง ตั้งแต่หัดซักผ้า ล้างจาน กวาดบ้าน

และเพิ่มความรับผิดชอบมากขึ้นเรื่อยๆ ตามอายุที่โตขึ้น

พูดง่ายๆ นอกจากต้องดูแลตัวเองให้ได้แล้ว งานบ้านก็ต้องเป็น

กวาดบ้านถูบ้าน ขัดห้องน้ำ งานครัวก็ต้องได้ เป็นลูกมือช่วยหยิบโน่นนี่นั่น หั่นผัก ล้างหมู แม้กระทั่งขูดมะพร้าวด้วยกระต่าย

ก็ยังทำเป็น กินข้าวเสร็จ ก็ต้องล้างจาน ทำแบบนี้เป็นกิจวัตร

เข้าทุกๆวัน ตื่นนอนมา ก่อนไปโรงเรียน ต้องกวาดถนนทางเข้าบ้าน ตอนเย็นกลับมาต้องขี่มอเตอร์ไซด์พาแม่ใหญ่ไปตลาดซื้อกับข้าว กลับมาเข้าครัวช่วยทำกับข้าว เป็นอย่างนี้ทุกวัน วันหยุดเสาร์อาทิตย์จะมีงานเพิ่มคืองานทำความสะอาดมากขึ้น และด้วยที่บ้านทำสวน ก็จะมีเข้าสวนไปเพื่อช่วยเก็บผลไม้ นำผลไม้ไปขายผลไม้ตามตลาดสดต่างๆ เป็นครั้งคราว

ในขณะที่พี่สาวต่างมารดา ไม่ทำอะไรเลย ชีวิตเป็นคุณหนู

เสื้อผ้ามีคนซัก-รีดให้ กับข้าวมีคนหาให้ กินข้าวเสร็จจานไม่ต้องล้าง งานบ้านไม่ต้องทำ ในใจเราตอนนั้น มีแอบคิดน้อยเนื้อต่ำใจว่าทำไมเขาไม่ต้องทำอะไรเลย ในขณะที่เราก็ลูกเหมือนกัน บางครั้งก็โดนพี่สาวแกล้ง พูดจากข่มเหง ทำให้ร้องไห้เสียใจอยู่เสมอ ด้วยเป็นคนหัวอ่อน ไม่เคยสู้คน เก็บ..เก็บไว้ในใจมาตลอด

พอโตมามองย้อนกลับไป ก็ต้องขอบคุณเขานะที่เลี้ยงดูเรามาแบบนี้ ทำให้เราเป็นงานทุกอย่าง เมื่อมีครอบครัวสามารถจัดการงานบ้านได้ ทำอาหารเป็น เพราะสิ่งที่เขาอบรมสั่งสอนเรามาทำให้เราทำอะไรเป็นตั้งแต่ยังเล็กๆ มันดีมากๆ เพระสิ่งเหล่านั้นมันติดตัวมายันแก่เลย สามารถทำอะไรได้เอง ใข้ชีวิตได้ด้วยตัวเอง โดยไม่รู้สึกถึงความลำบากอะไร

สุดท้าย ขอบคุณความลำบาก ที่สอนให้เราเติบโตมาอย่างมีคุณภาพทำให้เรามีความอดทน รู้จักการสู้ชีวิต อยู่ได้อย่างแข็งแกร่งมาจนถึงทุกวันนี้

4/2 แก้ไขเป็น

ความลำบากในวัยเด็กอาจเป็นบทเรียนสำคัญที่ทำให้เราเติบโตและเข้มแข็งมากขึ้น ในประสบการณ์ส่วนตัวที่ผ่านมาคือการย้ายมาอยู่ในครอบครัวของพ่อภายใต้การดูแลของแม่ใหญ่ ทำให้ต้องเรียนรู้ที่จะดูแลตัวเองตั้งแต่อายุยังน้อย เช่นการซักผ้า ล้างจาน กวาดบ้าน ทำครัว และแม้กระทั่งขูดมะพร้าว สิ่งเหล่านี้เป็นพื้นฐานที่ยากแต่มีคุณค่าอย่างมากต่อการใช้ชีวิตในวัยผู้ใหญ่ ทุกวันก่อนไปโรงเรียนจะต้องกวาดถนนหน้าบ้าน และตอนเย็นก็ต้องพาแม่ใหญ่ไปตลาดพร้อมช่วยทำกับข้าว นอกจากนี้ในช่วงวันหยุดยังต้องช่วยทำความสะอาดบ้านและช่วยงานในสวนเก็บผลไม้เพื่อนำไปขาย ซึ่งประสบการณ์เหล่านี้ช่วยสร้างวินัย ความรับผิดชอบ และความอดทนที่สำคัญมาก แม้ว่าจะมีความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจอยู่บ้างเมื่อเห็นพี่สาวต่างมารดาไม่ต้องทำงานบ้านหรือรับผิดชอบอะไร แต่ท้ายที่สุดแล้วกลายเป็นสิ่งที่ช่วยให้เราฝึกฝนทักษะต่างๆ และเติบโตอย่างมีคุณภาพ นี่คือบทเรียนที่ทำให้รู้ว่าความลำบากในวัยเด็กไม่ได้เป็นเพียงความทุกข์ แต่คือแรงผลักดันสำคัญที่จะทำให้คนคนหนึ่งสามารถดูแลตัวเองและอยู่ได้อย่างเข้มแข็งในอนาคต จากประสบการณ์นี้อยากแนะนำให้ผู้ที่ผ่านความลำบากในวัยเด็กมองหาคุณค่าในสิ่งที่ได้รับ เพราะทุกความยากลำบากสามารถแปรเปลี่ยนเป็นบทเรียนชีวิตและทักษะที่ช่วยเสริมความมั่นคงในตัวเองได้ เป็นเรื่องที่ทำให้เรารู้จักการสู้ชีวิต ความอดทน การมีวินัย และความรับผิดชอบที่ไม่ได้แค่ช่วยให้เราผ่านปัญหาในวัยเด็ก แต่ยังช่วยให้ชีวิตในอนาคตของเราดีขึ้นอย่างยั่งยืน ดังนั้น แม้ว่าในขณะนั้นอาจรู้สึกเหนื่อยและยากลำบาก แต่เมื่อมองย้อนกลับมาเราจะเห็นว่าความลำบากเหล่านั้นคือครูที่ดีที่สุด ที่สอนให้เราแข็งแกร่งและมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นในทุกๆ ด้าน