สโลแกนทำงาน"ช้าที่ใครไม่รู้​ แต่มาด่วนที่กูทุกที"

ช่วงไหนงานถาโถม จะมีประโยคที่ฉันชอบมากคือ “ช้าที่ใครไม่รู้ แต่มาด่วนที่กูทุกที” มันแทนใจคนทำงานที่โดนโยนงานกะทันหันได้ดีสุดๆ แบบงานอื่นเหมือนค่อยๆ ไหล แต่พอมาถึงเราเมื่อไหร่กลายเป็นเดดไลน์ไฟลุกทันที ใครเจอบ่อยจะเข้าใจความรู้สึก “ทำไมด่วนอยู่คนเดียว” มาก ถ้าอยากเอาสโลแกนนี้ไปใช้ให้ไม่ดราม่า แนะนำให้ใช้ในโทนขำๆ เช่นใส่เป็นแคปชั่นใต้รูปโต๊ะทำงาน/แก้วกาแฟ หรือทำเป็นสติ๊กเกอร์ในแชตทีม แต่ถ้าใช้กับหัวหน้าหรือในกลุ่มงานที่จริงจังมาก อาจเติมท้ายให้ซอฟต์ลง เช่น “ช้าที่ใครไม่รู้ แต่มาด่วนที่เราทุกที (ล้อเล่นนะคะ)” หรือ “เดี๋ยวจัดให้ค่ะ ขอรายละเอียดเพิ่มนิดนึง” เพื่อกันการตีความว่าเราประชดแรง หลายคนค้นหาด้วยคำว่า “ช้อนคาง คือ” ด้วย คำนี้ในภาษาพูดมักหมายถึงท่าทาง “เอามือเท้าคาง/ช้อนคาง” คล้ายๆ นั่งพิงมือแบบรอคอย ฟังแบบไม่ตื่นเต้น หรือมีฟีล “เอ็นดู/มองบนเบาๆ” แล้วแต่บริบท เวลาจะใช้ให้เข้าใจง่าย ลองนึกภาพตอนเรานั่งรอเพื่อนพิมพ์แชตนานๆ แล้วเท้าคางรอ หรือเวลาโดนสั่งงานด่วนอีกแล้วก็ทำท่าเท้าคางนิ่งๆ ประมาณ “ว่ามาเลยค่ะ” ถ้าอยากเพิ่มความสนุกในโพสต์เกี่ยวกับสโลแกนทำงาน ลองใช้ชุดแคปชั่นแนวเดียวกัน เช่น - “งานไม่หนักหรอก…หนักที่เข้ามาพร้อมกัน” - “รับงานได้ค่ะ แต่รับอารมณ์ไม่ไหว” - “เดดไลน์ไม่เคยฆ่าใคร แต่เกือบฆ่าฉันทุกวัน” - “ด่วนได้ แต่ขอข้อมูลครบก่อนนะคะ” ทริคเล็กๆ เวลางาน “ด่วนที่กู” บ่อยๆ คือขอ 3 อย่างให้ชัด: 1) ต้องส่งเมื่อไหร่ 2) ใช้ไฟล์/ฟอร์แมตอะไร 3) ใครอนุมัติสุดท้าย แล้วค่อยจัดลำดับงาน จะช่วยลดงานแก้และลดความเครียดได้เยอะมาก สุดท้าย สโลแกนแนวนี้เหมาะกับการระบายแบบมีอารมณ์ขัน แต่ถ้าเริ่มรู้สึกว่า “ด่วนทุกทีจนไม่ไหว” อาจเป็นสัญญาณให้คุยเรื่องลำดับความสำคัญกับทีมจริงจังขึ้นหน่อย จะได้ไม่ต้องช้อนคางรอเดดไลน์เข้ามาแบบงงๆ อีก