Psychology of Love จิตวิทยาความรัก 💘

จิตวิทยาความรัก ผลงานของ Morrow, Clark และ Brock (1995) พบว่า บุคคลจะเลือกคู่รักที่มีรูปแบบความรักคล้ายคลึงกับรูปแบบความรักของตน สอดคล้องกับผลงานของ Hahn และ Blass (1997) ที่พบว่า รูปแบบความรักที่บุคคลถอดแบบกับคู่รักมากที่สุดคือ ความรักแบบมิตรภาพ และความรักแบบเสียสละ ส่วนที่คล้ายกับคู่รักน้อยที่สุดคือ ความรักแบบเล่นเกม นอกจากนี้ยังพบด้วยว่า คู่รักที่มีรูปแบบความรักคล้ายคลึงกันจะมีแนวโน้มที่จะดึงดูดอยู่ด้วยกันและพึงพอใจในความสัมพันธ์มากกว่าคู่รักที่มีรูปแบบความรักที่แตกต่างกัน ทั้งนี้อาจเป็นเพราะมีความคาดหวังในความสัมพันธ์ ที่มีแนวโน้มไปในทางเดียวกัน

"ความต่างที่โหยหาความเหมือน"

ท่ามกลางคลื่นลม... ของมหาสมุทรแห่งความรู้สึก

เราต่างออกเรือตามหา... เงาสะท้อนที่ลึกลับ

มิใช่เพียงใครสักคนที่เข้ามาเติมเต็ม... แต่กลับคือหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกัน

ในความเงียบงันของความเข้าใจนั่น... เราจึงค้นพบ ‘บ้าน’ ในแววตาทั้งคู่ของกันและกัน

กระจกเงาที่ส่องผ่านทะลุหัวใจ: เมื่อความรักคือการค้นพบตัวตนที่อยู่ในร่างของคนตรงหน้า

ในร้านกาแฟที่อบอวลไปด้วยกลิ่นเมล็ดคั่วบดและความอบอุ่นของแสงแดดยามบ่าย ริน นั่งมองดูคู่รักโต๊ะข้างๆ ที่กำลังหัวเราะเบาๆ ให้กับมุกตลกที่มีเพียงเขาและเธอเท่านั้นที่เข้าใจ ภาพตรงหน้าทำให้รินนึกถึงข้อความในสมุดบันทึกเล่มเก่าที่ว่า คนเรามักจะตกหลุมรักคนที่ "เหมือน" กับเรา มากกว่าที่เราคิด

Morrow, Clark และ Brock (1995) เคยกล่าวไว้ในงานวิจัยทางจิตวิทยาว่า มนุษย์เรามีแนวโน้มจะเลือกคู่รักที่มี "รูปแบบความรัก" (Love Styles) คล้ายคลึงกับตนเอง มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่เราจะรู้สึกดึงดูดเข้าหาคนที่มองโลกในแง่ร้ายเหมือนกัน หรือคนที่ให้คุณค่ากับการเสียสละเหมือนกัน เพราะในความเหมือนนั้น... มีความปลอดภัยนั่นซ่อนอยู่

สายใยที่ถักทอด้วยความเข้าใจ 🍬

รินนึกถึงความสัมพันธ์ของเธอกับคนรัก สิ่งที่ทำให้พวกเขาเดินจูงมือกันมาได้ไกลขนาดนี้ ไม่ใช่ความตื่นเต้นที่หวือหวาแบบในภาพยนตร์ แต่มันคือความรู้สึกแบบ Agape (ความรักแบบเสียสละ) และ Storge (ความรักแบบมิตรภาพ) สอดคล้องกับสิ่งที่ Hahn และ Blass (1997) ค้นพบว่า รูปแบบความรักที่คู่รักมักจะมีความคล้ายคลึงกันมากที่สุดคือความละเมียดละไมของมิตรภาพที่ค่อยๆ เติบโต และการพร้อมจะหยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้กันโดยไม่หวังผลตอบแทน ในขณะที่รูปแบบความรักแบบ Ludus (รักแบบเล่นเกม) หรือการแย่งชิงไหวพริบในความสัมพันธ์ เปรียบเทียบความเก่ง แย่งชิงความรักจากอีกฝ่าย และนั้นกลับเป็นสิ่งที่คู่รักที่ยั่งยืนมี "คล้ายกันน้อยที่สุด" เพราะเกมอาจสร้างความสนุกได้ชั่วคราว แต่ไม่อาจสร้าง "ความไว้วางใจ" ได้ตลอดไป

ทำไม "ความเหมือน" ถึงทำให้เรามีความสุขได้?

ทำไมคู่รักที่มีรูปแบบความรักตรงกันถึงมีแนวโน้มจะอยู่ด้วยกันได้นานกว่า และมีความพึงพอใจในความสัมพันธ์มากกว่า?

คำตอบนั้นเรียบง่ายแต่มีความลึกซึ้งหมายที่ลึกซึ้ง... เพราะพวกเขามี "ความคาดหวังที่ตรงกัน และมีการเสียสละ ชื่นชมกันและกัน"

เมื่อคนสองคนมองเห็นภาพความรักเป็นสีโทนเดียวกัน พวกเขาจะไม่มีวันทะเลาะกันเรื่องเฉดสีของความสุข

เมื่อคนหนึ่งมองว่าความรักคือการดูแล อีกคนก็พร้อมจะรับการดูแลและส่งกลับคืน เมื่อคนหนึ่งมองว่าความรักคือความซื่อสัตย์ อีกคนก็ให้คุณค่าในสิ่งเดียวกัน ความคาดหวังที่ลื่นไหลไปในกระแสนํ้า ทิศทางเดียวกันนี้เอง ที่เป็นดั่งกาวใจชั้นดีที่ทำให้ความสัมพันธ์ติดแน่นและมั่นคง

บทสรุปจากหัวใจ

สุดท้ายแล้ว จิตวิทยาความรักอาจบอกเราว่า การตามหา "รักแท้" อาจไม่ใช่การตามหาจิ๊กซอว์ส่วนที่ขาดหายไปเสียทีเดียว แต่มันคือการตามหา "กระจกเงา" ที่สะท้อนตัวตน รูปแบบ และความเชื่อในความรักที่ตรงกัน เพื่อที่ว่าในวันที่โลกภายนอกวุ่นวายแค่ไหน แต่เราจะยังคงมีใครอีกคนที่อ่านจังหวะหัวใจของเราออกเสมอ... โดยไม่ต้องเอ่ยคำใด เพียงแค่ยืนอยู่เคียงข้างโดยไม่ทำร้ายแต่ให้อิสระแก่เรา

โดยนักเขียน Rawroot.

#ติดเทรนด์ #จิตวิทยาความรัก #ความรัก #อ่านตามlemon8 #Lemon8Club กรุงเทพมหานคร @Lemon8_TH