The good that is done will always be good to ourselves.

ในชีวิตประจำวันของเรามีโอกาสมากมายที่เราจะเลือกทำความดี แม้ว่าบางครั้งความดีเหล่านั้นอาจไม่ได้รับการยอมรับหรือถูกสังเกตเห็นจากคนรอบข้าง แต่สิ่งสำคัญคือความรู้สึกภายในใจของเราที่ได้รับจากการทำสิ่งดีๆ เหล่านั้น ผมเองเคยพบว่าการทำความดีโดยไม่หวังผลตอบแทน หรือการทำดีโดยไม่เปิดเผยให้ใครรู้สึกว่าเป็นเรื่องยากหรือไร้ค่าในบางครั้งก็ทำให้รู้สึกเหนื่อยล้า แต่เมื่อย้อนกลับมาคิด และลองสังเกตตัวเองดีๆ ความดีที่ทำก็เหมือนกับการปลูกต้นไม้เล็กๆ ที่ต้องใช้เวลาและความเอาใจใส่ เมื่อมันเติบโตขึ้นแม้ไม่มีใครเห็น แต่ตัวเราจะรู้สึกสุขใจและอบอุ่นหัวใจมากขึ้นเรื่อยๆ การทำดี แม้ไม่มีใครเห็น ยังช่วยเสริมสร้างอุปนิสัยที่ดีให้กับเรา ทั้งการเจริญสติ มีเมตตากรุณา และรู้จักให้อภัย ซึ่งทั้งหมดนี้กระตุ้นให้ใจเรานิ่งและมีพลังบวกในการใช้ชีวิต นอกจากนี้ การเผชิญกับอุปสรรคระหว่างทางยังเป็นบทเรียนที่จะช่วยให้เราแข็งแกร่งมากขึ้น และพร้อมที่จะทำดีได้อย่างต่อเนื่อง คำถามที่ว่า "ทำดีแล้วสุขใจไหม?" เป็นคำถามที่เราเองควรถามใจตัวเองเป็นประจำ เพราะสุขใจที่แท้จริงไม่ได้มาจากการได้รับคำชมเชยจากภายนอก แต่เป็นความรู้สึกสงบและเต็มใจที่เกิดขึ้นภายในใจของเราเอง เมื่อเราเข้าใจและยอมรับว่าความดีนั้นเป็นของขวัญชิ้นสำคัญของชีวิต เราก็พร้อมที่จะทำดีได้ต่อไปอย่างไม่ท้อแท้และไม่มีเงื่อนไข ท้ายที่สุด ความดีที่เราทำไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ จะถูกจดจำโดยตัวเราเองก่อนเสมอ และนั่นเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดที่ไม่มีใครสามารถพรากไปได้