การให้อภัยทานไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับหลายคน แต่เมื่อเราผ่านชีวิตมาถึงจุดหนึ่ง เราจะเริ่มเข้าใจว่า ไม่มีอะไรที่เป็นของเราตลอดไป ไม่ว่าจะเป็นคนหรือสิ่งใดก็ตาม เราอาจเคยผูกพันหรือรู้สึกว่าของบางอย่างจะอยู่กับเราตลอดไป แต่ความจริงคือทุกสิ่งเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาเหมือนกับธรรมชาติของชีวิต จากประสบการณ์ส่วนตัว การได้ลองบวชชีพราหมณ์ถือศีล 8 ที่เสถียรธรรมสถาน ทำให้ผมได้สัมผัสกับความสงบและการปล่อยวาง การอยู่ในช่วงเวลานั้นช่วยให้ใจสงบและทำความเข้าใจลึกซึ้งเกี่ยวกับความไม่จีรังของชีวิต รวมถึงวิธีฝึกจิตใจให้อโหสิกรรมต่อผู้อื่นและต่อใจตนเอง การให้อภัยทานจึงเป็นของขวัญที่ดีที่สุดที่เราให้กับตัวเอง เพราะมันช่วยปลดปล่อยความทุกข์ ความเกลียดชัง หรือความคับข้องใจที่เราถืออยู่ ทำให้หัวใจเราเบาขึ้น แม้ว่าในบางครั้งเราจะไม่ลืมหรือไม่ลืมใครหรือเหตุการณ์ใดๆ แต่การไม่ยึดติดและยอมรับความเปลี่ยนแปลงนี้เองจะนำมาซึ่งความสุขอย่างแท้จริง สุดท้ายนี้ การเปลี่ยนแปลงเป็นเรื่องธรรมดาในชีวิต ใครสักคนหรือสิ่งใดในชีวิตอาจไม่ได้อยู่กับเราไปตลอด การให้อภัยและการฝึกใจในวิถีชีวินดีงาม จึงเป็นสิ่งที่ช่วยให้เราผ่านทุกสถานการณ์อย่างสงบและเข้มแข็ง สร้างความสุขภายในใจที่ยั่งยืนอย่างแท้จริง