🌧️ * * "Why don't we want to get out of bed sometimes when nothing happens?" * *
🌧️ * * "Why don't we want to get out of bed sometimes when nothing happens?" * *
This question... people who never were may not understand.
Because some days
Not arguing with anyone
Not heartbroken
There's no bad thing.
Didn't have anything to cry about
But we felt...
* * "I don't want to get up anywhere today" * *
Just open your eyes and get tired.
Just thinking about having to take a shower is tired.
Got to dress, got to work, got to see people.
Everything that used to be common
It feels like it takes a lot of power.
And the hardest is
* * I myself can't explain why * *
This is one of the things that makes depressed people feel so guilty about themselves.
"Am I lazy?"
"Why can others, but can't we?"
"Life is not bad. Why am I like this?"
But depression is not just "sadness."
It can be accompanied by fatigue, decreased energy, decreased concentration, changed sleep or appetite, and made daily living more difficult.
So...
* * The day you can't get out of bed
Doesn't mean you're a slacker * *
Maybe you're using all the power there is.
To prop yourself up to the day.
And if you can only today
Get up, come take a shower.
Eat a meal.
Go to work
Or just bring yourself through today...
* * That's good. 🤍 * *
Don't rush to hate yourself on a day when your heart and body are tired.
Can rest
Get help.
And if these symptoms are so persistent that they affect daily life, talking to a mental health professional is the right thing to do, because depression has an effective treatment approach.
From one person who is learning to live with it.
To another person who is trying too...
* * "It's okay today.
Try again tomorrow. "* * 🤍
♪ Not weakness ♪
# We're not alone
# Tales from depressed people
จากประสบการณ์ส่วนตัว เมื่อวันที่รู้สึกไม่อยากลุกจากเตียงแม้ว่าสภาพแวดล้อมจะไม่มีปัญหาใด ๆ นั้น เกิดจากพลังงานในตัวลดลงมากกว่าปกติ บางครั้งเพียงแค่การคิดจะทำกิจวัตรประจำวันอย่างการอาบน้ำหรือแต่งตัว ก็เหมือนต้องใช้พลังงานทั้งหมดที่มี ซึ่งก่อให้เกิดความเหนื่อยล้าทางร่างกายและจิตใจอย่างรุนแรง สิ่งหนึ่งที่เรียนรู้คือ อย่าตัดสินตัวเองว่าเป็นคนขี้เกียจหรืออ่อนแอ เพราะอาการเหล่านี้เป็นสัญญาณของ "โรคซึมเศร้า" ที่ไม่ปรากฏชัดด้วยความเศร้าเพียงอย่างเดียว แต่อาจรวมถึงความเหนื่อยล้า สมาธิลดลง การนอนหลับและความอยากอาหารเปลี่ยนไป และความรู้สึกไร้ค่า ซึ่งส่งผลกระทบต่อการใช้ชีวิตประจำวันอย่างมาก จึงสำคัญที่เราควรให้เวลากับตัวเองในการฟื้นฟูและพักผ่อนเมื่อรู้สึกเหนื่อยล้าอย่างนี้ และอย่าลังเลที่จะขอความช่วยเหลือจากคนใกล้ชิดหรือผู้เชี่ยวชาญทางสุขภาพจิต บางครั้งแค่การพูดคุยหรือรับคำปรึกษาก็ช่วยให้เรารู้สึกดีขึ้นและมีแรงต่อสู้กับอาการนี้ได้มากขึ้น สำหรับใครที่เผชิญกับความรู้สึกแบบนี้อยู่ ขอให้รู้ไว้ว่า "วันนี้ไม่ไหวก็ไม่เป็นไร พรุ่งนี้ค่อยลองใหม่อีกครั้ง" เป็นสิ่งที่ช่วยปลอบประโลมใจได้จริงๆ เพราะการดูแลสุขภาพจิตต้องค่อยเป็นค่อยไป ทุกก้าวเล็กๆ ที่เราพาชีวิตผ่านไปได้ถือเป็นความสำเร็จอย่างหนึ่งที่ควรภูมิใจและให้กำลังใจตัวเอง สุดท้าย การเรียนรู้ที่จะอยู่กับความรู้สึกเหล่านี้อย่างเข้าใจ ไม่เปรียบเทียบตัวเองกับใคร และพยายามรักษาความหวังในวันข้างหน้า เป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้เราผ่านพ้นช่วงเวลาที่ยากลำบากไปได้อย่างมีคุณค่าและเข้มแข็งมากขึ้น
