จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเห็นว่าปัญหาโครงสร้างราคาน้ำมันในประเทศไทยนั้นมีความซับซ้อนและไม่โปร่งใส ทำให้ผลประโยชน์ตกอยู่กับกลุ่มนายทุนเป็นหลัก ข้าราชการบางคนที่นั่งควบบอร์ดบริษัทน้ำมันต่าง ๆ มีบทบาทสำคัญในการคงราคาน้ำมันให้อยู่ในระดับสูงโดยที่คนทั่วไปไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลได้อย่างเต็มที่ ในหลายครั้งรัฐบาลมีท่าทีไม่ชัดเจนในการลดค่าการกลั่นน้ำมัน ซึ่งเป็นหนึ่งในต้นทุนหลักที่ทำให้ราคาน้ำมันไม่ลดลงตามคาดหวัง ส่งผลให้ประชาชนต้องแบกรับภาระค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น โดยเฉพาะในช่วงราคาน้ำมันโลกตกต่ำ แต่ราคาภายในประเทศกลับไม่ยอมลดลงตาม นอกจากนี้ ดัชนีชี้วัดภาพลักษณ์คอร์รัปชันในปี 2568 ที่ไทยได้คะแนนเพียง 33 คะแนนและอยู่ในอันดับที่ 116 ของโลก แถมยังแพ้ประเทศลาวในภูมิภาคอาเซียน เป็นตัวบ่งชี้ว่าระบบราชการและการกำกับดูแลธุรกิจน้ำมันยังเต็มไปด้วยช่องว่างและความไม่โปร่งใส ในฐานะคนที่ใช้รถใช้ถนนทุกวัน ผมจึงอยากเห็นความเปลี่ยนแปลงในเรื่องความโปร่งใสและธรรมาภิบาลมากขึ้น เพื่อที่จะไม่ต้องเห็นคนทั่วไปจ่ายเงินค่าน้ำมันในราคาที่ถูกกำหนดโดยกลุ่มที่มีอำนาจทางการเมืองและเศรษฐกิจอย่างไม่เป็นธรรม การเปิดเผยข้อมูลและการมีส่วนร่วมของประชาชนในการตรวจสอบนโยบายราคาน้ำมันจะช่วยสร้างความเป็นธรรมและลดปัญหาการกินสองหน้าของข้าราชการได้มากขึ้น