Rhythm and life...😌😊🥰

ช่วงหนึ่งเราจะรู้สึกว่า “ทำไมของคนอื่นไปไกลแล้ว แต่ของเรายังอยู่ที่เดิม” จนได้ยินประโยคที่กระแทกใจมากว่า “จังหวะชีวิตมีอยู่จริง” แล้วค่อยๆ เข้าใจว่าเรื่องบางอย่างไม่ใช่เราไม่เก่ง ไม่พยายาม หรือไม่ดีพอ แต่อาจเป็นเพราะมันยังไม่ถึงเวลาเหมาะของเรา เราเลยชอบเทียบกับคำในรูปที่เคยเห็น: ดอกไม้ทุกดอกมีเวลาเบ่งบาน ต้นไม้ทุกต้นมีเวลาผลิดอกออกใบ ทุกการเดินทางมีเวลาไปถึง มันทำให้ใจเย็นลงมาก เพราะธรรมชาติก็ไม่ได้เร่งตัวเอง ดอกไม้ไม่เปรียบเทียบกับดอกข้างๆ ว่าทำไมเขาบานก่อน เราเองก็เหมือนกัน บางวันอาจยังเป็นช่วง “สะสมพลัง” มากกว่าช่วง “เก็บเกี่ยวผลลัพธ์” ถ้าตอนนี้กำลังอยู่ในวันที่รู้สึกช้า ลองเช็กตัวเองแบบเบาๆ 3 อย่างนี้ดู (เราใช้จริงแล้วช่วยได้): 1) โฟกัสที่ “สิ่งที่ควบคุมได้” ก่อน เช่น วินัยเล็กๆ การเรียนรู้เพิ่มเติม การพักผ่อนให้พอ หรือการทำงานให้เสร็จตามแผน ต่อให้ผลยังไม่มา แต่เรากำลังรดน้ำต้นไม้ของตัวเองอยู่ 2) ลดเสียงรบกวนจากการเปรียบเทียบ บางครั้งเราไม่ได้เหนื่อยเพราะงานหนัก แต่เหนื่อยเพราะเห็นคนอื่นสำเร็จเร็วกว่า ลองพักโซเชียลสักช่วง หรือกำหนดเวลาดูให้เป็นรอบๆ จะช่วยให้ใจนิ่งขึ้น 3) ให้เครดิตตัวเองกับ “ความคืบหน้าเล็กๆ” จังหวะชีวิตไม่ได้เปลี่ยนทีเดียวแบบก้าวกระโดด มันค่อยๆ ขยับจากเรื่องเล็ก เช่น กล้าตัดสินใจมากขึ้น กล้าลองผิดลองถูก หรือกลับมายิ้มได้ในวันที่เคยหมดแรง สิ่งที่เราอยากบอกคือ การรอให้ถึงวันของเราไม่ได้แปลว่าอยู่นิ่งๆ แต่คือการเตรียมตัวอย่างสม่ำเสมอในแบบที่ไม่ทำร้ายใจตัวเอง เชื่อเถอะว่า “สักวันมันจะเป็นวันของเรา” จริงๆ ถ้าวันนี้ยังไม่ถึงเส้นชัย ขอให้มองว่าเรากำลังเดินทางอยู่ และทุกการเดินทาง…มีเวลาไปถึงเหมือนกัน