เวลาโดดเดี่ยวคุณนั้นคิดถึงใคร ฝากหัวใจให้ผมบ้างหรือเปล่า อยากให้รู้ตอนผมนั้นเปลี่ยวเหงา ตอนผมเศร้าไม่มีคุณผมเศร้าใจ แล้วคุณล่ะตงลืมผมไปแล้ว คงลืมแล้วความรักที่ก่อเกิด คงลืมแล้วรักเก่ามันไม่เริด ไม่บรรเจิดเลิศหรูสะแมนแตน#เป้งลานโพธิ์
ช่วงเวลาที่เราเผชิญกับความเหงา บางครั้งสิ่งที่เราคิดถึงมากที่สุดก็คือคนที่เรารักหรือ曾รัก ยิ่งในวันที่เรารู้สึกเปลี่ยวใจและไม่มีใครอยู่เคียงข้าง เรามักนึกถึงความทรงจำดีๆ ที่มีร่วมกัน แม้ว่าความรักนั้นจะจบลงไปแล้วก็ตาม ในความสัมพันธ์ที่ผ่านมาจะมีช่วงเวลาที่เรารู้สึกเศร้าและเสียดายมากที่สุด เพราะความรักไม่ใช่สิ่งที่เราจะลืมได้ง่ายๆ บางครั้งแม้เวลาจะผ่านไปแล้ว ความรู้สึกเหล่านั้นก็ยังคงวนเวียนอยู่ในใจเรา ความคิดถึงที่เราอยากฝากไว้ให้กับใครบางคนในวันที่เรารู้สึกเหงา เปรียบเสมือนกับการส่งหัวใจไปบอกเขาว่าเราไม่เคยลืมและยังคงหวังดีเสมอ การเขียนบทกลอนหรือแชร์ความรู้สึกในรูปแบบต่างๆ เช่นเดียวกับที่เป้งลานโพธิ์ได้ถ่ายทอดไว้ เป็นวิธีหนึ่งที่ช่วยให้เราระบายความรู้สึก และเชื่อมโยงกับผู้คนที่เคยมีประสบการณ์คล้ายกัน นี้คือความงดงามของการสื่อสารผ่านคำพูดและบทกลอน ที่ทำให้เรารู้สึกไม่โดดเดี่ยวในความรู้สึกเศร้านั้น การยอมรับความเปลี่ยนแปลงและเรียนรู้ที่จะเดินหน้าต่อไปแม้ว่าจะยังคงมีร่องรอยของความรักในอดีต เป็นเรื่องสำคัญที่ช่วยให้ใจเราแข็งแรงขึ้น และเตรียมพร้อมรับมือกับความรักใหม่ๆ ในอนาคต หากใครกำลังเผชิญกับความเหงาหรือความเศร้าใจ ลองเปิดใจรับฟังความรู้สึกของตัวเอง และไม่เก็บมันไว้เพียงลำพัง การแบ่งปันความรู้สึกกับคนที่ไว้ใจหรืองานเขียนสร้างสรรค์ ถือเป็นก้าวแรกที่ช่วยให้ใจเราได้ปลดปล่อยและเยียวยา แล้ววันหนึ่งเราจะพบว่าความรักที่แท้จริง คือการรักตัวเองและให้โอกาสกับหัวใจได้เติบโตอีกครั้ง


























