忘れられた食べ物の味を検索する
記憶から食べ物を見つけるのを手伝うためにオフィス付きのレストランを開いた鴨川の二人の父と息子。
この巻は、一度に1つの章、または一度に1つの章にコンテンツを分割し、見つけるためのメニュー、読むためのメニュー、楽しむためのメニュー、そのような難しいパズルを持たないようにします。味を見つけて料理する方法を見ているように読んだ私たち。重要なことは非常に空腹であることです。食べ物の味を探すには、もちろん味、匂い、おいしさの説明が必要です。それは唾液分泌と呼ばれます。
最初の思い出は食べ物を味わい、次の思い出は機会があれば読んでください。
🔎鴨川、記憶の味のフードディテクティブ。
🖋️柏井ひさし
📚Biblio
เมื่อได้อ่านเรื่องราวของ คาโมงาวะ นักสืบอาหารรสชาติความทรงจำ ผมรู้สึกชื่นชอบความละเอียดอ่อนในการตามหารสชาติที่ลืมเลือนของอาหารแต่ละเมนูที่ถูกถ่ายทอดผ่านแต่ละบทในหนังสือเล่มนี้ มันเหมือนกับเราได้ร่วมผจญภัยไปกับสองพ่อลูกผู้เปิดร้านอาหารและสำนักงานสืบสวนอาหารเพื่อค้นหาความทรงจำในรสชาติอาหารที่หอมหวาน กลมกล่อมและซ่อนเรื่องราวมากมายที่ไม่ได้อยู่แค่ในจานเดียว การอ่านหนังสือเล่มนี้ไม่เหมือนแค่การติดตามนิยายสืบสวน ทว่าเป็นการสัมผัสรสชาติผ่านการบรรยายที่ละเอียด ทั้งกลิ่นหอมของเครื่องเทศ รสเปรี้ยวหวานเผ็ดเค็มที่แต่ละเมนูมีเอกลักษณ์แตกต่างกัน การบรรยายนี้ทำให้เกิดความรู้สึกอยากชิมอาหารเหล่านี้ขึ้นมาทันที และยิ่งทำให้เข้าใจเลยว่ารสชาติของอาหารบางอย่างมีความหมายมากกว่าที่เราจินตนาการ คือมันเป็นสายใยผูกพันกับความทรงจำและความรู้สึกในอดีต สิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือวิธีที่คาโมงาวะใช้การสังเกตและสัมผัสในการสืบสวนอาหาร ทำให้เสมือนได้เห็นกระบวนการคิดและความพยายามอย่างมากในการคืนรสชาติที่สูญหายไป นี่ไม่ใช่แค่อาหารที่กินเพื่อความอร่อยเท่านั้น แต่คือการตามหารสชาติที่สร้างความทรงจำที่สำคัญในชีวิตของผู้คน นอกจากนี้ยังแฝงไปด้วยความอบอุ่นในความสัมพันธ์แบบพ่อลูกที่ผูกพันกันผ่านกิจการร้านอาหารและความชื่นชอบในรสชาติอาหารนี้ สำหรับใครที่ชอบอ่านหนังสือแนวสืบสวนผสมอาหาร หรืออยากได้แรงบันดาลใจในการทำอาหารและค้นหาความหมายที่ลึกซึ้งในรสชาติอาหาร ผมแนะนำให้ลองอ่านคาโมงาวะ เล่มนี้ดู คุณจะได้รับความสุขทั้งทางความรู้สึกและเห็นว่ารสชาติอาหารมีอิทธิพลกับเรื่องราวและความทรงจำได้มากขนาดไหน นอกจากนี้ยังอยากติดตามเล่มถัดไปที่กล่าวถึงในบทความนี้อีกด้วย เพราะเป็นการเปิดมุมมองใหม่ ๆ ในการเสพเรื่องราวผ่านอาหารและรสชาติที่ไม่เหมือนใครเลยจริง ๆ
