มัจฉะ หรือผงชาเขียวแบบดั้งเดิมที่มีต้นกำเนิดในญี่ปุ่นนั้น เป็นเครื่องดื่มที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานมากกว่า 800 ปี ตามที่บันทึกไว้ พระเอไซ ซึ่งเป็นพระสงฆ์ชาวญี่ปุ่น ได้เดินทางไปศึกษาที่จีนแล้วนำวิธีการชงชาด้วยผงชาแบบนี้กลับมาที่ญี่ปุ่น โดยเริ่มแพร่หลายในวัดเพื่อใช้ดื่มระหว่างการทำสมาธิและปฏิบัติธรรม เพื่อช่วยให้ตื่นตัวและมีสมาธิมากขึ้น การชงชาแบบมัจฉะนั้น เป็นการฝึกสติที่ละเอียดประณีตและมีพิธีกรรมเฉพาะตัว เช่น การใช้ไม้ไผ่คนผงชาให้เข้ากับน้ำร้อนจนได้เนื้อชาที่ละมุนและฟองละเอียด ในยุคต่อมา พิธีชงชามัจฉะได้รับความนิยมในกลุ่มซามูไรชนชั้นสูง ซึ่งถือเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมและวิถีชีวิต การมีส่วนร่วมในพิธีชงชาถือเป็นการฝึกทางจิตใจและการสร้างสัมพันธภาพทางสังคม ทุกวันนี้ แม้ว่ามัจฉะจะเป็นเครื่องดื่มที่มีชื่อเสียงและถูกนำมาใช้ในสมัยใหม่ด้วยการผสมกับนมสร้างเมนูใหม่ ๆ แต่ชาวญี่ปุ่นเองก็มักจะบริโภคมัจฉะในโอกาสพิเศษมากกว่าที่จะดื่มเป็นประจำทุกวัน เพราะในประเทศญี่ปุ่นยังมีประเภทของชาเขียวแบบอื่น ๆ ที่หลากหลายและได้รับความนิยมมากกว่าด้วย ส่วนตัวแล้วเคยมีโอกาสลิ้มลองมัจฉะในรูปแบบดั้งเดิมที่ร้านชาเล็ก ๆ ในญี่ปุ่น ที่นั่นจะมีการสาธิตวิธีการชงชาอย่างพิถีพิถัน โดยใช้ไม้ไผ่ตีผงชาให้ละลายอย่างครบถ้วน รสชาติของมัจฉะนั้นให้ความรู้สึกขมเล็กน้อยแต่กลับมีความกลมกล่อมและหอมเฉพาะตัวที่หาไม่ได้จากชาเขียวแบบชงทั่วไป ถือเป็นประสบการณ์ที่ช่วยให้เข้าใจวัฒนธรรมญี่ปุ่นมากขึ้น และเห็นถึงความสำคัญของการชงชาที่ไม่ใช่แค่การดื่มชา แต่เป็นการสืบทอดประเพณีและศิลปะแห่งความสงบ เพื่อให้ได้รสชาติที่ดีที่สุด หากต้องการชงมัจฉะเอง ควรใช้ผงมัจฉะแท้จากญี่ปุ่น น้ำร้อนควรอยู่ที่ประมาณ 70-80 องศาเซลเซียส และใช้ไม้ไผ่ตีให้เกิดฟองละเอียด จะช่วยเพิ่มรสชาติให้เข้มข้นและกลมกล่อมยิ่งขึ้น รวมถึงยังช่วยให้รู้สึกผ่อนคลายและมีสมาธิไปพร้อมกัน เหมาะกับการพักผ่อนหรือเตรียมความพร้อมสำหรับกิจกรรมที่ต้องใช้สมาธิ เช่น การเรียน การทำงาน หรือแม้แต่การฝึกสมาธิภายในบ้าน