ในชีวิตคนเรา มักมีวันที่เจ็บปวดและทิ้งร่องรอยอารมณ์ลึกๆ ไว้ในใจ วันหนึ่งที่ผมยังจำได้ดีคือวันที่ต้องแยกจากแม่โดยไม่ได้บอกลา ความรู้สึกนั้นมันหนักหนาสาหัสมาก ผมได้รับสายตอนตีสามจากพี่สาวที่บอกข่าวร้ายเกี่ยวกับแม่ แม้ว่าจะอยากคุยเล่นเพื่อคลายเครียด แต่ก็ต้องเลือกระหว่างพักผ่อนกับการเผชิญหน้ากับความจริงที่ไม่ง่ายเลย ความเจ็บปวดจากการไม่ได้ร่ำลาแม่ทำให้ผมรู้สึกผิดและติดค้างจนถึงทุกวันนี้ ทุกๆ ปีเมื่อถึงวันแม่ ความทรงจำและความรู้สึกนั้นจะวนกลับมาอีกครั้ง ผมเลยอยากฝากข้อคิดให้ทุกคนว่า อย่ารอช้าที่จะแสดงความรักและความใส่ใจกับคนที่เรารัก เพราะโอกาสที่จะได้อยู่ร่วมกันอาจไม่ได้มีตลอดไป การแสดงความรักในวันแม่ไม่ได้แค่เพียงคำพูด แต่มันคือการกระทำ การอยู่ใกล้ การดูแล และการบอกรักอย่างจริงใจ เพื่อไม่ให้เราต้องเสียใจเหมือนอย่างที่ผมเคยผ่านมา ผมหวังว่าการแบ่งปันเรื่องราวนี้จะช่วยกระตุ้นให้ทุกคนตระหนักถึงคุณค่าของเวลาที่มีร่วมกับครอบครัว และไม่ปล่อยให้โอกาสสำคัญผ่านไปโดยไม่แสดงความรักอย่างเต็มที่