การสังเกตนิสัยของคนโดยไม่ให้เขารู้ตัวนั้นเป็นศิลปะที่น่าสนใจมากครับ ผมเคยลองนำวิธีนี้ไปใช้ในชีวิตประจำวัน พบว่าทำให้เข้าใจคนอื่นได้ลึกซึ้งขึ้นโดยที่ไม่ต้องถามคำถามตรงๆ ซึ่งมักจะทำให้เกิดความเขินหรือไม่สบายใจ หนึ่งในวิธีที่ผมชอบใช้คือการดูรองเท้า เพราะรองเท้ามักบ่งบอกถึงระดับการใช้ชีวิตและรสนิยมของคนๆ นั้น ไม่ว่าจะเป็นความเรียบร้อยหรือความสบายที่เขาใส่ใจ นอกจากนี้ การสังเกตเล็บมือยังช่วยบ่งบอกเรื่องสุขภาพและความใส่ใจในการดูแลตัวเองได้ดี ท่านั่งเป็นอีกหนึ่งสิ่งที่ผมใส่ใจ เพราะท่านั่งสามารถบ่งบอกถึงความสัมพันธ์ในครอบครัวและการติดต่อสื่อสารกับคนรอบข้างได้ คนที่นั่งตัวตรงและผ่อนคลายมักมีความมั่นใจ แต่อีกมุมหนึ่งคนที่นั่งหลังค่อมหรือหลบสายตาอาจบ่งบอกถึงความไม่มั่นใจหรือความเหนื่อยล้า ส่วนทัศนคติและบุคลิกภาพนั้น ผมมักสังเกตจากหางตาและวิธีการหัวเราะ คนที่หัวเราะอย่างจริงใจและมีแววตาที่เป็นประกายในเวลานั้นมักจะมีทัศนคติบวก และสุภาพ เมื่อพูดถึงความมั่นใจในตัวเอง การเดินเป็นเครื่องมือที่ดีมากครับ คนที่เดินด้วยก้าวยาวและแน่วแน่มักดูมีความมั่นใจ ในขณะที่คนที่เดินช้าและก้าวสั้นอาจบ่งชี้ถึงความไม่มั่นใจหรือความลังเล ในเรื่องของความภักดีและความซื่อสัตย์ การสังเกตสายตาเวลามองคู่ของเขาและวิธีที่เขารับคำสั่งหรือความรับผิดชอบ จะช่วยให้รู้ได้ว่าเขาเป็นคนที่เชื่อถือได้หรือไม่ ผมแนะนำว่าการฝึกสังเกตพฤติกรรมเหล่านี้อย่างยั้งคิดจะช่วยให้เราเข้าใจผู้คนรอบตัวได้ดียิ่งขึ้น และยังช่วยสร้างความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นในทุกแง่มุมของชีวิตประจำวันอีกด้วยครับ