เวลาเป็นคนขี้เกรงใจในที่สาธารณะหรือระหว่างทำธุระมันทำให้เรารู้สึกเกรงใจแก่คนรอบข้างมากกว่าปกติ ในกรณีของการยืนรอแม่ค้าบางครั้งก็กลัวว่าเราจะรบกวนหรือกดดันแม่ค้าเลยเลือกที่จะยืนนิ่งๆ รอจนกว่าเค้าจะมองเห็นอย่างชัดเจนก่อนพูดหรือสั่งของ นี่คือพฤติกรรมที่คนที่ขี้เกรงใจมักมีเหมือนกัน ฉันเองเคยเจอสถานการณ์ที่ต้องไปร้านอาหารแทบทุกวันทำงาน และบางที่แม่ค้าจะยุ่งมาก จนเราต้องใช้วิธียืนรอให้เค้ามองเห็นก่อน พฤติกรรมนี้บางทีทำให้ต้องรอสักพักและรู้สึกอึดอัดกับตัวเองเหมือนกัน เพราะกลัวจะเป็นภาระเค้า แต่ก็เป็นนิสัยที่แก้ไขยาก เพราะเราเป็นคนไม่ชอบรบกวนใคร แต่บอกได้เลยว่าการเข้าใจพฤติกรรมของตัวเองและพยายามปรับสมดุลทั้งความเกรงใจและการสื่อสารให้ชัดเจนจะช่วยลดความเครียดและทำให้เราใช้ชีวิตประจำวันได้ราบรื่นขึ้นมาก นอกจากนี้ยังสร้างความประทับใจที่ดีต่อคนอื่นด้วย เช่น การพูดแจ้งอย่างสุภาพแทนการยืนนิ่งรออย่างเดียว จะช่วยทั้งตัวเองและแม่ค้าให้เข้าใจกันได้ดีขึ้น สุดท้ายการแบ่งปันประสบการณ์และความรู้สึกแบบนี้ ก็ช่วยให้เพื่อนๆ ที่มีนิสัยคล้ายกันรู้สึกว่าไม่ใช่คนเดียว และให้กำลังใจในการปรับตัวให้เข้ากับสังคมรอบข้างได้ดีขึ้นด้วยค่ะ