ในฐานะคนที่ได้มีโอกาสเยี่ยมชมอุทยานแห่งชาติภูพานในช่วงหน้าร้อนที่ผ่านมา ผมได้เห็นความงดงามของผักติ้วหรือที่หลายคนเรียกว่าแต้วอย่างใกล้ชิดจริงๆ ดอกของผักติ้วโดยเฉพาะพันธุ์ดอกสีชมพูที่มีกลิ่นหอมอ่อนๆ นั้น สร้างความประทับใจให้กับผมมาก ต้นไม้เหล่านี้สามารถพบได้ในป่าเบญจพรรณแถบภาคอีสานและบานสะพรั่งมากที่สุดในหน้าร้อน (มีนาคมถึงพฤษภาคม) เมื่อมองดูเรือนยอดพุ่มกลมกับใบที่มีขนนุ่มและผลเล็กๆ แตกออกเป็นสามแฉก ผมรู้สึกเหมือนธรรมชาติกำลังแสดงศิลปะผ่านต้นไม้ชนิดนี้อย่างแท้จริง นอกจากเรื่องความสวยงามแล้ว ผักติ้วยังมีความสำคัญทางนิเวศวิทยาต่อระบบป่าในภูมิภาคนี้ ทั้งในแง่ของความหลากหลายทางชีวภาพและการเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าหลายชนิด และยังถูกใช้เป็นพืชสมุนไพรท้องถิ่นอีกด้วย การได้รู้จักและเห็นผักติ้วในธรรมชาติอย่างใกล้ชิดทำให้ผมตระหนักถึงคุณค่าของการอนุรักษ์ป่าและพรรณไม้ท้องถิ่นเหล่านี้ สำหรับใครที่ชอบธรรมชาติและอยากสัมผัสความงดงามของต้นไม้ไทย ผักติ้วที่อุทยานแห่งชาติภูพานเป็นหนึ่งในต้นไม้ที่ไม่ควรพลาด เพราะนอกจากจะได้ชมความสวยงามที่เปรียบเสมือนซากุระแห่งที่ราบสูงแล้ว ยังได้เรียนรู้และสัมผัสกับธรรมชาติท้องถิ่นของภาคอีสานอย่างแท้จริง