ใครเป็นบ้าง 🥰
📚 ใครเป็นบ้าง? ชอบซื้อหนังสือมาดอง แต่ก็ไม่มีเวลาอ่านสักที 💤 มาดูวิธีแก้ปัญหานี้กัน
.
✨ Tsundoku (ซุนโดกุ) คือ "อาการชอบซื้อหนังสือมาดองไว้เป็นกองพะเนินแต่ยังไม่ได้อ่าน" คำนี้เป็นคำสแลงมาจากภาษาญี่ปุ่น
.
ลักษณะสำคัญของอาการนี้คือ ตอนซื้อมีความตั้งใจที่จะอ่านจริงๆ แต่มักจะแพ้ให้กั บความยุ่ง ความเหนื่อยล้า มักได้ฟีลลิ่งตอนครอบครอง คนกลุ่มนี้มักจะมีความสุขกับการได้ซื้อ ได้เห็นปกสวยๆ จัดขึ้นชั้นวาง หรือรู้สึกอุ่นใจที่มีหนังสืออยู่รอบตัว แม้จะยังไม่ได้เปิดอ่านเลยสักหน้าก็ตาม
.
🧠 ทริคเปลี่ยนมุมมอง
ต้องเลิกกังวลว่าการซื้อแล้วไม่ได้อ่านคือความล้มเหลว นักเขียนระดับโลกอย่าง Umberto Eco มองว่าหนังสือที่ยังไม่ได้อ่านมีค่ามากกว่าหนังสือที่อ่านแล้ว เขาเรียกชั้นหนังสือเหล่านี้ว่า "Antilibrary"
- เครื่องเตือนใจถึงความไม่รู้ : โลกนี้ยังมีความรู้และไอเดียอีกมากที่ยังไม่ได้ค้นพบ
- สร้างสภาพแวดล้อม : การถูกล้อมด้วยหนังสือ จะช่วยกระตุ้นความคิดสร้างสรรค์
.
💡 ทริค รีดความคุ้มค่าจากหนังสือที่ไม่มีเวลาอ่าน
ถ้าเป้าหมายคือการไม่เสียเงินเปล่า นี่คือเทคนิคการใช้งานหนังสือโดยไม่ต้องอ่านตั้งแต่หน้าแรกจนจบ
.
1. เปลี่ยนกองดองเป็น "ฐานข้อมูลส่วนตัว"
อย่ามองว่าหนังสือคือซีรีส์ที่ต้องดูตั้งแต่ตอนแรกจนจบ ให้มองว่ามันคือ Google ส่วนตัว เมื่อไหร่ที่ต้องการไอเดียทำงาน หรือคำตอบบางอย่าง ให้เดินไปที่กองดองแล้วหยิบเล่มที่ตรงใจมาเปิดอ่าน
.
2. กฎ อ่านแบบ 80/20
ถ้าไม่มีเวลาอ่านทั้งเล่ม ให้ใช้เวลาแค่ 15-20 นาทีเพื่อดู "หัวใจหลัก" ของหนังสือ
- อ่านสารบัญ เพื่อดูโครงสร้างความคิดของผู้เขียน
- อ่านบทนำ และบทสรุป ของเล่ม
- อ่านย่อหน้าแรกและย่อหน้าสุดท้าย ของแต่ละบทที่สนใจ
.
3. ทริควางกับดักตัวเอง
กระจายกองดองไปตามจุดต่างๆ ในบ้าน เมื่อไหร่ที่มีเวลาว่างแค่ 2-3 นาทีระหว่างรออะไรบางอย่าง แทนที่จะไถสมาร์ทโฟน ให้หยิบมันขึ้นมาอ่านแค่ 1 หน้าหรือ 1 ย่อหน้า การสะสมทีละนิดจะทำให้อ่านจบได้โดยไม่รู้ตัว
.
4. ปล่อยเช่า แลกเปลี่ยน
ถ้าสุดท้ายแล้วรู้ตัวว่าไม่มีวันเปิดอ่านแน่ๆ และหนังสือเริ่มกินพื้นที่ ลองนำเล่มที่สภาพดี 100% ไปขายต่อเป็นหนังสือมือสอง หรือแลกเปลี่ยนกับนักอ่านด้วยกัน ไม่ก็ทำให้เป็นของสะสม เพราะบางเล่มมักมีมูลค่าเพิ่มขึ้นตามกาลเวลา
.
✅ การซื้อหนังสือมาดองจะ "คุ้มค่า" ก็ต่อเมื่อมันไม่ได้สร้างความเดือดร้อนทางการเงิน หากเริ่มรู้สึกผิดทุกครั้งที่ซื้อ หรือซื้อจนกระทบเงินเก็บ อาจต้องตั้งกฎเหล็กกับตัวเองบ้าง
_______________________________
จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมก็เป็นหนึ่งในคนที่ชอบซื้อหนังสือมาเก็บสะสมจนกลายเป็นกองดองสูงพะเนินเหมือนกับอาการ Tsundoku ที่เรียกกัน จุดเด่นของอาการนี้คือความสุขจากการครอบครองหนังสือ แม้จะยังไม่ได้อ่านจริงจัง เหมือนที่บทความได้กล่าวว่า หลายครั้งเราตั้งใจอ่านแต่เวลาที่มากพอก็ไม่มี เพราะเหนื่อยหรือไม่มีสมาธิ ทริคที่ผมลองใช้แล้วรู้สึกได้ผลดีมากคือการตั้งกฎ "อ่านแบบ 80/20" ที่ไม่ต้องอ่านหนังสือทุกหน้าตั้งแต่ต้นจนจบ แต่เปิดดูสารบัญ จากนั้นอ่านบทนำและบทสรุป และอ่านย่อหน้าที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อที่สนใจแค่บางบท ซึ่งช่วยให้เราเก็บไอเดียและสาระสำคัญได้อย่างรวดเร็วโดยไม่เสียเวลามาก นอกจากนี้ ผมยังใช้วิธีวางหนังสือดองไว้ในหลายจุด เช่น ข้างโต๊ะทำงาน บนโต๊ะกินข้าว หรือแม้แต่ในห้องน้ำ เพื่อให้หยิบขึ้นมาอ่านได้ง่ายในเวลาว่างสั้นๆ แค่ 2-3 นาทีแทนการหยิบมือถือมาเล่น ทำให้หนังสือที่เคยดองค่อยๆ ถูกอ่านจนจบโดยไม่รู้ตัว ส่วนถ้ามีหนังสือที่มั่นใจว่าไม่มีเวลาอ่านแน่จริงๆ ผมแนะนำให้ลองปล่อยเช่าหรือแลกเปลี่ยนกับเพื่อนนักอ่านในกลุ่มเดียวกัน หรือขายเป็นหนังสือมือสอง เพราะนอกจากจะได้คืนทุนบางส่วนแล้ว ยังเพิ่มคุณค่าและหมุนเวียนหนังสือให้คนรักหนังสือคนอื่นได้มีโอกาสเปิดอ่านด้วย ท้ายที่สุด การซื้อหนังสือสิ่งสำคัญคือการไม่สร้างความเครียดทางการเงิน หากเริ่มรู้สึกกังวลหรือมีผลกระทบต่อเงินเก็บ ควรวางแผนการซื้อและตั้งกฎกับตัวเอง เช่น จำกัดจำนวนเล่มหรือวงเงินซื้อในแต่ละเดือน เพื่อให้การสะสมหนังสือเป็นความสุขที่ยั่งยืนและคุ้มค่าเสมอ
