จางเสวี่ยชิงนางกำพร้าบิดาแต่กำเนิด มารดาของนางเลี้ยงดูนางมาอย่างโดดเดี่ยว ท่ามกลางหุบเขาที่มีแต่สายลมหนาว คงมีเพียงกระต่ายป่าตัวน้อยๆ และดอกเหมยที่เบ่งบานท่ามกลางหิมะโปรยปราย อยู่เป็นเพื่อนนาง “ท่านแม่ เหตุใดพวกเราจึงต้องหลบเร้นอยู่ในหุบเขาที่มีแต่สายลมหนาวนี่ด้วยหรือเจ้าคะ” “เด็กโง่ แม้หุบเขาไร้