เสียมารยาทนิดหน่อย

เมื่อเราโตขึ้น เรามักจะได้เรียนรู้ว่าการพยายามเป็นคนดีต่อทุกคนไม่ใช่หนทางที่ดีที่สุดเสมอไป ในอดีต ฉันเองเคยพยายามยิ้มและคุยกับทุกคน แม้ในใจจะรู้สึกอึดอัด เพราะกลัวว่าจะเสียมารยาทหรือทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ฉันเริ่มเข้าใจว่าการฝืนตัวเองเพื่อให้คนอื่นพอใจนั้นไม่จำเป็นเลยจริงๆ การที่เราไม่ชอบบางอย่างหรือบางคน ไม่จำเป็นต้องอธิบายให้ใครเข้าใจ เพราะการอธิบายมากเกินไปอาจทำให้เราเครียดและเหนื่อยใจมากขึ้น การตั้งขอบเขตให้ตัวเองและยอมรับความรู้สึกของตัวเองคือการรักษาความสุขและความสบายใจอย่างแท้จริง จากประสบการณ์ตรง ฉันพบว่าการไม่เสียมารยาทนิดหน่อยแต่ไม่ฝืนใจตลอดเวลาทำให้ฉันมีความสงบในใจมากขึ้น และความสัมพันธ์กับคนรอบข้างก็มีความจริงใจมากขึ้น เพราะพวกเขาจะเห็นตัวตนจริงๆ ของเรามากกว่าการแกล้งทำดีเพราะหน้าที่ ความรู้สึกอึดอัดที่เคยรู้สึกเมื่อก่อนลดลงอย่างมาก และฉันก็มีเวลาทุ่มเทกับสิ่งที่รักและคนที่เข้าใจเราอย่างแท้จริง ยิ่งเราเคารพความรู้สึกตัวเองมากเท่าไหร่ เราก็ยิ่งมีความสุขในชีวิตมากขึ้นเท่านั้น สุดท้ายนี้ อยากให้ทุกคนลองมองว่าการเสียมารยาทนิดหน่อยที่หมายถึงการไม่ฝืนใจตัวเองในบางครั้ง อาจเป็นเรื่องดีที่ช่วยให้เรารักษาความสุขและเติบโตในแบบที่เป็นตัวเองอย่างแท้จริง