ถ้าพูดถึง “โรตีฝอยทอง” หลายคนอาจนึกว่าเป็นโรตีธรรมดาแล้วโปะฝอยทองเฉยๆ แต่ของจริงมันมีรายละเอียดที่ทำให้อร่อยล้ำกว่าที่คิดมากค่ะ/ครับ โดยเฉพาะเวลาได้โรตีที่แป้งบาง กรอบนอก แต่ยังนุ่มด้านใน พอเจอฝอยทองจุกๆ ที่หวานพอดีๆ คือบาลานซ์ดีมาก ไม่หวานแสบคอและไม่เลี่ยนจนต้องวางช้อนเร็ว ทริคส่วนตัวเวลาเลือกกินโรตีฝอยทองให้อร่อย คือขอแบบ “กรอบนอก” ถ้าร้านทำได้ เพราะแป้งที่กรอบจะตัดกับความนุ่มของฝอยทองได้ดี เคี้ยวแล้วมีเท็กซ์เจอร์สนุกมาก อีกอย่างที่สังเกตคือฝอยทองควรจะหอมไข่ ไม่มีกลิ่นคาว และสีเหลืองทองกำลังสวย พอวางบนโรตีร้อนๆ จะละลายหน่อยๆ ทำให้กินง่ายขึ้น หลายคนถามว่าโรตีฝอยทองควรกินคู่กับอะไรดี ส่วนตัวชอบกินเปล่าๆ เพื่อให้ได้รสชาติเต็มๆ ของแป้งกับฝอยทอง แต่ถ้าใครชอบแนวเข้มขึ้น อาจเพิ่มนมข้น/นมข้นหวานนิดเดียวก็พอ ระวังหวานเกิน เพราะฝอยทองเองก็มีความหวานอยู่แล้ว (แต่ถ้าฝอยทองหวานพอดีจริงๆ แบบที่ชอบ จะยิ่งไม่จำเป็นต้องราดอะไรเพิ่มเลย) ถ้าได้กินที่ภูเก็ต แนะนำให้ลองสังเกตตอนร้านทำเลยค่ะ/ครับ โรตีที่ดีมักจะเห็นชั้นแป้งบางๆ เวลาเขาพับหรือหมุน แล้วพอทอดเสร็จจะกรอบนอกแบบไม่อมน้ำมันมาก กัดแล้วมีเสียงกรอบเบาๆ จากนั้นค่อยตามด้วยความนุ่มของแป้งด้านในและฝอยทองด้านบน อีกอย่างที่ทำให้เมนูนี้น่าลองคือกินได้หลายโอกาส จะเป็นของหวานหลังมื้ออาหาร หรือซื้อกลับไปกินระหว่างเที่ยวก็ได้ ถ้าซื้อกลับบ้าน แนะนำให้แยกฝอยทองไว้ด้านบนเหมือนเดิม และรีบกินตอนยังอุ่นๆ จะได้ฟีลกรอบนอกนุ่มในชัดที่สุด โดยรวมแล้ว “โรตีฝอยทอง” เป็นเมนูที่ดูธรรมดาแต่รสชาติล้ำจริง ใครยังไม่เคยลอง แนะนำให้เปิดใจสักครั้งค่ะ/ครับ