ความตกใจครั้งแรกของเรา และเด็กผู้หญิงหลายๆคน
วันนั้นที่เมนส์มาครั้งแรกจำได้ว่าเป็นช่วงปิดเทอมและจะขึ้นม.1 จำได้แม้กระทั่งชุดที่ใส่อยู่บ้าน เราใส่กางเกงขาสั้นลายสก็อตสีน้ำตาลขาว เสื้อสีขาวแขนกุด วันนั้นช่วงสายเริ่มมีอาการปวดท้องแบบแปลกๆ เลยแค่นั่งเล่นไปเรื่อยๆตามประสาเด็ก จนพี่แม่บ้านซักผ้าเลยเดินมาบอกแม่กับเราว่ากางเกงนอนเมื่อคืนเลอะเลือด น้องน่าจะมีเมนส์แล้ว เราเลยตกใจกลัวมาก เพราะไม่เคยมีใครบอกละเอียด แม่เลยแอบพูดเสียงเบาๆว่า“หนูมีประจำเดือนแล้วนะ ไม่เป็นไร เดี๋ยวแม่จะสอนวิธีใส่ผ้าอนามัยให้”
ประโยคนั้นทำให้จากความกลัวกลายเป็นความรู้สึกแปลกๆ ที่ทั้งเขิน ทั้งอาย และตื่นเต้นตกใจมากๆ
แม่พาเราเข้าไปห้องน้ำ พร้อมสอนวิธีลอกแถบกาวผ้าอนามัย จนสังเกตุระดับการติดแปะผ้าอนามัยที่กางเกงให้
เราก็จำตามที่แม่อธิบาย และสวมใส่เข้าไป ก่อนที่แม่จะสอนต่อถึงวิธีดูแลตัวเองในช่วงที่มีประจำเดือน แม่สอนว่าถ้าเราเห็นว่าประจำเดือนไหลออกมาใกล้จะเต็มแผ่นแล้ว ให้รีบเปลี่ยนแผ่นใหม่ทันที โดยแผ่นเก่าที่ใช้แล้วจะต้องหากระดาษหนังสือพิมพ์ หรือกระดาษที่ไม่ใช้อล้วมาห่อให้เรียบร้อยก่อนทิ้ง เราไม่ควรทิ้งทั้งไม่ห่อ เพราะจะดูไม่เรียบร้อย หลังจากนั้นให้ล้างทำควา มสะอาดบริเวณนั้นให้สะอาด ใช้ทิชชู้ค่อยๆซับให้แห้งก่อนที่จะใส่ผ้าอนามัยผืนใหม่ทุกครั้ง หลังจากนั้นแม่จะคอยถามอยู่ทั้งวันว่า“เป็นยังไงบ้าง ทำได้มั้ย เริ่มคล่องรึยัง” แต่เราเองไม่ได้ตอบอะไร เพราะไม่อยากบอกว่าบางครั้งแปะผ้าอนามัยสูงไปก็เลอะข้างล่าง แปะต่ำไปก็เลอะข้างบน
วันแรกของการมีประจำเดือนไม่ใช่แค่เรื่องของร่างกายที่เปลี่ยนไปแต่มันเเป็นวันแรกที่เราเริ่มเรียนรู้การดูแลตัวเองจริงๆ ในวัยนี้เป็นอย่างไร
แถมเริ่มรู้ว่าบางวันเราจะอารมณ์อ่อนไหว อยากร้องไห้ บางวันปวดท้องจนอยากต้องกินยา และแม่จะหาซื้อกระเป๋าน้ำร้อนมาใส่น้ำร้อนแล้วห่อผ้าขนหนูมาให้เราวางนนท้อง เพื่อแก้อากาาปวดท้องได้เป็นอย่างดี
มาถึงตอนนี้ทำให้ราเข้าใจคำว่า “ผู้หญิง” มากขึ้นเลยทีเดัยว แถมยังเชื่อว่าเด็กผู้หญิงหลายๆคนคงจำวันที่ประจำเดือนมาครั้งแรกได้ไม่ต่างจากวันสำคัญวันหนึ่งของชีวิตเลยจริงมั้ย
อยากชวนทุกคนมาแชร์โมเมนต์วันนั้นกันหน่อย วันที่เรารู้ตัวว่า…ตัวเองโตเป็นสาวแล้วนะ
