“อยู่ดีๆ ก็รู้สึกเหมือนหายใจไม่อิ่มขึ้นมาซะอย่างนั้น ทั้งที่ก็นั่งอยู่เฉยๆ...”
นี่คือประโยคที่ผมมักจะได้รับยินบ่อยๆ จากคนที่แวะเวียนเข้ามาพูดคุยกัน.
•
หลายคนเล่าว่า อาการมันชอบมาในตอนที่เราไม่ทันตั้งตัว
นั่งดูทีวีอยู่ดีๆ กินข้าวอยู่กับเพื่อน หรือแม้แต่ตอนที่กำลังจะล้มตัวลงนอน
จู่ๆ หัวใจก็เต้นรัวเหมือนไปวิ่งร้อยเมตรมา มือไม้เริ่มเย็นเฉียบ ตัวสั่น
และมีความรู้สึกกลัวลึกๆ ในใจโผล่ขึ้ นมาวูบหนึ่งว่า
‘เรากำลังจะหัวใจวายหรือเปล่า’ หรือ ‘เรากำลังจะตายไหม’
•
การต้องอยู่กับความรู้สึกที่ร่างกายควบคุมไม่ได้แบบนี้
มันน่าอึดอัดและโดดเดี่ยวมากเลยนะครับ
ผมอยากบอกว่า สิ่งที่คุณกำลังเผชิญอยู่ มันไม่ใช่ว่าคุณคิดมากไปเอง
และคุณไม่ได้กำลังจะเสียสติด้วยครับ.
ร่างกายของคุณแค่กำลังตื่นตระหนก และสับสน
กับสัญญาณบางอย่างข้างใน การที่ใจเราสั่นขวัญเสียกับอาการเหล่านี้
มันคือปฏิกิริยาปกติของมนุษย์เราเวลาเจอเรื่องที่น่ากลัวมากๆ ต่างหาก
•
ถ้าลองสังเกตตัวเองดู อาการเหล่านี้มักจะมาเป็นระลอกคลื่น
พุ่งขึ้นมาจนสุด แล้วค่อยๆ ลดลงไปเองภายในไม่กี่นาที
ลองมองมุมใหม่ดูนะครับ อาการใจสั่น หายใจไม่ทั่วท้อง
หรือความรู้สึกเหมือนโลกจะถล่มลงมาในตอนนั้น.
มันไม่ใช่สัญญาณเตือนว่าร่างกายก ำลังจะพัง แต่ความจริงมันคือสัญญาณบอกว่า
‘ข้างในใจเราล้าเต็มทีแล้ว’ ร่างกายแค่กำลังทำหน้าที่เป็นกระบอกเสียง
ตะโกนบอกให้เราหยุดพัก
และหันกลับมาดูแลตัวเองอย่างจริงจังแค่นั้นเองครับ
•
ไม่มีใครควรต้องทนอยู่กับความหวาดระแวงว่าอาการนี้จะกลับมาเมื่อไหร่เพียงลำพัง
ถ้าคุณลองเช็คแล้วพบว่าร่างกายแอบส่งสัญญาณเตือนแบบนี้อยู่บ่อยๆ
ลองผ่อนลมหายใจให้ยาวขึ้น แล้วบอกตัวเองเบาๆ
“ว่าไม่เป็นไรนะ”
การส่งต่อเรื่องราวนี้ออกไป
อาจช่วยให้อีกหลายคนที่กำลังตื่นตระหนกกับร่างกายตัวเองได้รู้ว่า เขายังปลอดภัย
และมีคนที่พร้อมจะเข้าใจอาการที่เขากำลังเผชิญอยู่เสมอครับ
- SMIND Mental Health Clinic -
จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้เรียนรู้เกี่ยวกับอาการใจสั่นและความรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง บ่อยครั้งอาการเหล่านี้จะเกิดขึ้นตอนที่รู้สึกเครียดหรือวิตกกังวลโดยไม่รู้ตัว เราอาจนั่งเฉยๆ แต่จู่ๆ ร่างกายก็ส่งสัญญาณเตือนผ่านใจสั่นและการหายใจที่ไม่สมบูรณ์แบบ มันเหมือนร่างกายกำลังส่งเสียงเตือนว่าจิตใจเริ่มล้าเต็มที สิ่งที่สำคัญคือการรับฟังสัญญาณนี้อย่างตั้งใจ แทนที่จะปล่อยให้ความกลัวครอบงำใจ เราสามารถผ่อนลมหายใจให้ยาวขึ้นและบอกกับตัวเองว่า "ไม่เป็นไร" อาการที่เกิดขึ้นเหมือนเป็นระลอกคลื่น จะมีความรู้สึกรุนแรงขึ้นและจางลงตามลำดับ ถ้าเราเรียนรู้ที่จะตั้งสติและดูแลตัวเองด้วยความเมตตา อาการเหล่านี้ก็จะบรรเทาลงได้ นอกจากนี้ การพูดคุยและแบ่งปันสิ่งที่เราเผชิญอยู่กับคนที่เข้าใจ ก็ช่วยให้ความหวาดกลัวลดลง และรู้สึกว่าไม่ได้โดดเดี่ยว การยอมรับว่า "ความกลัวที่น่ากลัวที่สุด คือการกลัวความกลัวของตัวเอง" (ตามคำในภาพจาก SMIND Mental Health Clinic) ทำให้เข้าใจว่าความกลัวนั้นเป็นเพียงสัญญาณธรรมชาติ ไม่ใช่สิ่งที่ควรยึดติด สำหรับใครที่พบว่าตัวเองมีอาการซ้ำบ่อยๆ ควรแนะนำให้พบผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตเพื่อรับคำแนะนำและดูแลอย่างเหมาะสม เพราะจิตใจที่ได้รับการดูแล จะช่วยให้ชีวิตประจำวันกลับมามีความสุขและสมดุลได้อย่างแท้จริง สุดท้าย การดูแลสุขภาพใจใกล้ตัว ไม่ใช่เรื่องยากแค่เราเริ่มจากการพักผ่อนอย่างจริงจัง ฟังเสียงในใจ และพร้อมเปิดใจรับความช่วยเหลือเมื่อจำเป็น
