จากประสบการณ์ส่วนตัว การรู้สึกเหนื่อยจนยากจะลุกจากเตียงไม่ใช่เรื่องแปลก ปรากฏการณ์นี้เกิดจากภาวะหมดไฟ (Burnout) ซึ่งโดยทั่วไปเป็นผลมาจากความเครียดสะสมและการพยายามรักษาภาพลักษณ์ภายนอกว่าทุกอย่างยังโอเค ทั้งที่ภายในใจนั้นไม่เป็นเช่นนั้น การที่เรายิ้มทั้งที่ไม่มีแรงหรือพยายามทำหน้าที่แต่ข้างในเหนื่อยนาน ๆ จะส่งผลให้ร่างกายและจิตใจรับไม่ไหว สิ่งที่ช่วยได้ คือการให้เวลาตัวเองได้พักผ่อนอย่างแท้จริงโดยไม่ต้องกดดันตัวเองว่าจะต้องเข้มแข็งหรือกลับมาเป็นเหมือนเดิมทันที นอกจากการพักผ่อนแล้ว การหาพื้นที่ปลอดภัยอย่างกลุ่มพูดคุยหรือสนับสนุนทางจิตใจ เช่น #SMIND หรือ #พื้นที่ปลอดภัย ที่ถูกกล่าวถึงในบทความ ก็เป็นทางเลือกที่ดีมาก ๆ เพราะช่วยให้เราได้ระบายความรู้สึก และได้รับกำลังใจจากคนที่เข้าใจสิ่งที่เรากำลังเผชิญ อีกสิ่งที่ช่วยได้คือการตั้งเป้าหมายเล็ก ๆ ง่าย ๆ ในแต่ละวัน เช่น ผ่านไปได้ทีละชั่วโมง โดยไม่ต้องคิดว่าต้องทำทุกอย่างให้สำเร็จ ซึ่งจะช่วยลดความกดดันและทำให้เราค่อย ๆ ฟื้นฟูกำลังใจได้ สุดท้ายนี้ ขอให้ทุกคนจำไว้ว่าการรู้สึกเหนื่อยใจหรือหมดแรงบางครั้งคือสัญญาณให้เราหยุดพักและดูแลตัวเอง ไม่ใช่ความอ่อนแอ ใจที่เหนื่อยล้ามาหลายวันนั้นต้องการความเห็นใจจากตัวเองมากที่สุด และการเปิดใจรับฟังคำพูดของตัวเองอย่างใจเย็น คือก้าวแรกที่สำคัญสู่การฟื้นตัวอย่างยั่งยืน