วิธีไปต่อ และทำความเข้าใจความสูญเสีย และการจากลา

วันก่อนเราไปเจอ คลิปสั้นของหมีพูห์และโรบิ้นมา (winnie the pooh) มา ที่โรบิ้นพูดกับพูห์ว่าวันนึงถ้าเราจากกัน จงรู้ไว้ว่าเธอมีค่า การ์ตูน winnie the pooh เองก็คงเป็นความทรงจำวัยเด็ก ที่เด็กหลายคนจะต้องบอกลาเมื่อเข้าสู่โลกของผู้ใหญ่ การจากลาในฐานะต่างๆ ล้วนแล้วแต่สร้างความเศร้าในบางมิติเสมอ สิ่งนี้ทำให้เรารู้สึกนึกไปถึงตัวเองในวันที่ต้องบอกลาใครซักคน วันนั้นตัวเองมีความคิดอย่างไรในการก้าวผ่าน และชื่นชมความงามของความสัมพันธ์ไปพร้อมๆกัน เลยขอเอามาแชร์ไว้ 8 ข้อ ด้วยกัน

.

1.ยอมรับความรู้สึกตัวเอง ถ้าความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้น และเวลาที่ผ่านมามีคุณค่าจริงๆ มันไม่แปลกเลยที่จะเกิดความรู้สึกมากมายในใจเรา ไม่ว่าจะเป็นโศกเศร้า รู้สึกผิด โดดเดี่ยว เสียดาย อย่าปฎิเสธความรู้สึกเหล่านี้ ต้องปล่อยให้มันทำหน้าที่ของมันอย่างที่ควรจะเป็น เพราะความรู้สึกเหล่านี้นี่แหละที่บอกว่าที่ผ่านมามันมีความหมายจริงๆ (เพราะถ้ามันไม่มีความหมายเราก็คงไม่รู้สึดอะไร) ให้โอบรับความรู้สึกพวกนี้ด้วยความเอ็นดู

.

2.ความสัมพันธ์ทั้งหมด ท้ายที่สุดมันจะติดตัวเราไป คือความสัมพันธ์ทั้งหมดในโลกนี้เป็นสิ่งที่ย้อนกลับไม่ได้ (irreversible) เมื่อเรากับอีกฝ่ายเคยมีความสัมพันธ์บางอย่างต่อกัน มันจะไม่มีทางย้อนกลับไปเหมือนตอนความสัมพันธ์ยังไม่มีอยู่ได้ มันอาจมีบางส่วนที่ยังอยู่ หรือไม่อยู่ตรงนี้แล้ว แต่ความเคยมีอยู่ของมันคือมันก็ยังเคยมีอยู่ เหมือนการที่เราเกิดมาบนโลกใบนี้มีนก็ทิ้งร่องรอยบางอย่างต่อโลกและคนอื่นๆ แม้สุดท้ายเราจะจากโลกนี้ไป แต่สิ่งที่เกิดขึ้นมันจะไม่ได้หายไป 100% เพราะความสัมพันธ์ของเรากับโลก เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้ว

.

3.อย่าห้ามตัวเองไม่ให้ร้องไห้ การร้องไห้นอกจากเป็นการปลดปล่อย มันคือกลไกของฮอร์โมนและสมอง การที่เราร้องไห้กับเรื่องนึงคือสมองของเราได้เลือกแล้วว่าจะร้อง แม้จิตรู้สำนึกของเราจะกดมันได้ แต่ก็เป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ เพราะน้ำตาคือสิ่งธรรมชาติที่บริสุทที่สุดในการยืนยันความผูกพันธ์นี้มันมีค่า เพราะแม้แต่จอมเผด็จการของโลกหลายคน ก็ยังไม่สามารถบังคับให้ประชาชนร้องไห้จากใจจริงได้ ถ้าน้ำตานั้นออกมาจากใจจริงของเรา ให้รู้ว่ามันเป็นสิ่งมีค่าที่เรามอบให้อีกฝ่าย และความสัมพันธ์นี้

.

4.เวลาเราได้ปฎิสัมพันธ์แลกเปลี่ยนกับใคร มันทำให้เราได้แลกเปลี่ยนวิธีการมองโลก ความคิด ความชอบมาด้วย บางครั้งเราก็ได้รู้เรื่องที่ไม่เคยรู้ ได้ประสบการณ์บางอย่างจากอีกฝ่าย ซึ่งสิ่งพวกนี้คือสิ่งที่ท้ายที่สุดมันจะติดตัวเราไป เมื่อความสัมพันธ์จบลง หรือต้องแยกจากกันแล้ว เมื่อมีโอกาสให้ลองมองสิ่งที่ติดตัวเราให้ชัดๆ และภูมิใจกับมัน ว่าอย่างน้อยความสัมพันธ์นี้มัน ทิ้งสิ่งดีงามอะไรไว้กับตัวเรา หรือแม้แต่เราเข้มแข็งขึ้นไหม เราเคยลองทำสิ่งที่ไม่เคยทำไหม หรืออื่นๆ

.

5.ชีวิตเป็นสิ่งที่ต่อเนื่อง การเลือกและเวลาคือสิ่งที่พาเราให้ไปเจอสิ่งต่างๆ ก่อนหน้านี้เราเคยเจอและได้สัมพันธ์กับคนคนนึง เรารู้สึกว่าความสัมพันธ์นี้มันดีมากๆ เมื่อวันนึงเราต้องจากกัน ให้เข้าใจว่าอนาคตก็มีความสัมพันธ์ชุดใหม่ๆ และเหตุการณ์ใหม่ๆรอเราอยู่

.

6.การเจอกันในโลกนี้เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นยากมากๆ และไม่สามารถคาดเดาได้เลย การที่คนคนนึงจะมาเจอกันมีตัวแปรมากมายมหาศาล เราอาจจะเกิดในช่วงเวลาเดียวกัน มีกิจกรรมบางอย่างคล้ายกัน จนสุดท้ายด้วยอะไรหลายๆอย่าง มันก็ทำให้เราได้เจอกัน แต่การเจอกันว่ายากแล้ว การได้ปฎิสัมพัธน์กันจนมีความสัมพันธ์บางอย่างได้ยิ่งยากไปอีก แล้วยิ่งจะให้ความสัมพันธ์นั้นลึกซึ้งจนเราต้องเสียดายก็ยิ่งยากไปอีกเป็นทวีคูณ เราอาจจะมองว่ามันไม่มีอะไร แต่กว่าสถานการณ์จะประจวบเหมาะให้เรารู้จักใครซักคนเป็นเรื่องที่ยากมากๆ เมื่อธรรมชาติและจักรวาลดำเนินไปแบบสุ่ม การที่เรามีโอกาสได้มาเจอ ได้มีความสัมพันธ์ต่อกันแล้ว ให้โฟกัสและยินดีกับการได้เจอกัน มากกว่าโฟกัสการจากลา (ปล.ถึงแม้เป็นการเจอกันของเรากับครอบครัวก็เป็นสิ่งที่ยากเข่นกัน เพราะการเกิดของเรา โมเลกุล เซลล์ ยีนส์ ทุหอย่างก็มากมายมหาศาลในตัวเอง)

.

7.สิ่งต่างๆในโลกนี้ จริงๆเราว่ามันมีความเชื่อมโยงกันอยู่ในระดับอะตอม ความจริงมนุษย์เอตอนเกิดก็เป็นเด็กตัวเล็กๆ จนเรากินผลผลิตจากธรรมชาติ เนื้อ ผัด น้ำ เราก็ค่อยๆเติบโตขึ้นเป็นเรา เมื่อเราจากโลกนี้ไป สิ่งที่ประกอบเป็นเราก็จะกลับสู่ธรรมชาติของโลก คือกลับสู่ดิน กลับสู่น้ำ กลับสู่ชั้นบรรยากาศ มันก็หมายความว่าความทรงจำเกี่ยวกับความสัมพันธ์ในทางอะตอม มันไม่ได้หายไปไหนมันแค่เปลี่ยนรูปไป เหมือนน้ำที่เรากำลังกิน กำลังอาบ ครั้งนึงมันอาจจะเป็นโมเลกุลที่ลอยอยู่ในอวกาศอันกว้างใหญ่มาก่อน ในเชิงประวัติศาสตร์ของมัน สิ่งที่มันเคยเป็นก็ไม่ได้หายไป

.

8.ทุกความสัมพันธ์ที่ผ่านมา จะมีเรื่องดีและไม่ดีที่เราได้เรียนรู้ และรวมถึงความเสียดายก็ตาม ถ้าเราเรียนรู้จากความสัมพันธ์นั้นๆได้มันก็จะเป็นข้อดีกับตัวเราเอง รวมถึงเป็นการบอกว่าเออความสัมพันธ์นี้มันมีค่านะ เพราะมันทำให้ได้เรียนรู้หลายอย่าง

.

ท้ายที่สุดแล้ว ทุกการจากลาคือสิ่งที่น่าเศร้า และน่าเสียดาย แต่เรื่องราวทั้งหลาย แม่แต่นิยายหรือหนัง สุดท้ายก็ต้องมีตอนจบ การที่เรามีมุมมองต่อโลกที่เปิดกว้างพอจะยอมรับมัน และใช้ชีวิตทุกวันให้คุ้มค่าพอที่เมื่อวันนั้นมาถึงเราจะได้ไม่รู้สึกว่ามีสิ่งติดค้าง ก็เป็นสิ่งที่ดี ท้ายที่สุดทุกความสัมพันธ์เมื่อมองย้อนกลับไปอาจจะมีจึดผิดพลาดบ้าง ก็ไม่เป็นไร เพราะเงื่อนไขในชีวิตบางอย่างตอนนั้นเราอาจจะไม่รู้ หรืออาจจะพลาด แต่ถ้าเรามีความคิดในแง่ดีต่อมันจริงๆ ความดีนั้นจะอยู่ข้างเรา เราไม่จำเป็นต้องกลัวอะไรเลย 💫