จากประสบการณ์ส่วนตัวได้เรียนรู้ว่า มารยาทและความเกรงใจไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของการแสดงผิวเผิน แต่เป็นการสะท้อนถึงจิตใจและการอบรมสั่งสอนที่ได้รับมาอย่างแท้จริง ในวัย 40-50 ปี เรามักจะเห็นความสำคัญของการเลือกคบคนที่มีความรู้จักที่ต่ำที่สูง เพราะนั่นหมายถึงการปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยความเคารพและความเข้าใจ ซึ่งส่งผลดีทั้งต่อความสัมพันธ์ส่วนตัวและสังคมรอบตัว ในชีวิตประจำวันถ้าเจอคนที่ไร้จิตสำนึกหรือแสดงท่าทีเหมือนตนเองสูงส่งเกินไป สิ่งที่ตอบสนองกลับไปมักไม่ใช่แค่ความเย็นชาแต่รวมถึงการถอยห่างเพื่อปกป้องตัวเองด้วย สิ่งนี้ทำให้เข้าใจว่า "ดีมาก็ดีกลับ" เป็นกฎทองที่ใช้ได้เสมอ การเลือกคบคนที่คุยกันรู้เรื่องและมีมารยาทดีจึงเป็นเสมือนการสร้างฐานสังคมที่มั่นคงและสุขใจสำหรับตัวเอง นอกจากนี้ การมีมารยาทที่ดีไม่จำเป็นต้องแค่ในสถานการณ์ทางการ แต่ควรฝึกฝนในทุกๆ โอกาส เช่น การขอบคุณเมื่อได้รับความช่วยเหลือ การไม่พูดจาทำร้ายจิตใจผู้อื่น หรือแม้แต่การอดทนฟังเหตุผลของคนอื่นอย่างตั้งใจ เพราะสิ่งเหล่านี้บ่งบอกถึงการเติบโตทางจิตใจและเป็นผลดีต่อความสัมพันธ์ระยะยาวอย่างแท้จริง