จัดอยู่ในหมวดพิมพ์สมาธิ เท่าที่นึกออก ได้แบ่งย่อยออกเป็น 1.สมาธิใหญ่ 2.สมาธิกลาง 3.สมาธิเล็ก 4.สมาธิเข่ากว้าง ซึ่งมีความแตกต่างกันในรายละเอียดแต่ละพิมพ์ เช่น เค้าโครงพระพักตร์ ช่วงลำตัว ช่วงขา เป็นต้น ส่วนตัวมองว่าหมวดพิมพ์สมาธิมีความสวยงาม มีความสมดุลย์ และขนาดกำลังน่าใช้แขวนบูชามาก เ

เป็นอีกพิมพ์นึงที่พบเจอบ่อยกว่าพิมพ์อื่นๆ พอๆกับพิมพ์สมาธิ องค์นี้เนื้อหาค่อนข้างจัดจ้านแบบพระที่ไม่ค่อยได้ผ่านการใช้ เม็ดมวลสารมีให้เห็นทั่วทั้งองค์ #วัดพลับ #วัดราชสิทธาราม #สังฆราชสุกไก่เถื่อน #ยอดนิยม

#วัดพลับ #วัดราชสิทธาราม

องค์นี้แก่ผงพุทธคุณต่างจากองค์ที่แล้ว เนื้อหาจึงดูนุ่มนวลตากว่า สีที่เข้มขึ้นเกิดจากอายุของพระและการแขวนใช้ แต่ยังคงเห็นมวลสารกระจายทั่วองค์ มีรอยแตกรานที่องค์พระเนื่องจากเนื้อปูนเปลือกหอยน้อยกว่าองค์แรก ที่แปลกตาอีกอย่างคือ องค์พระไม่ได้อยู่กึ่งกลาง เนื่องจากพระวัดพลับไม่มีเส้นบังคับ

พระวัดพลับพิมพ์พุงป่องใหญ่ เกิดจากการสร้างแบบปูนปั้นโดยใช้ปูนขาวซึ่งมาจากการเผาของเปลือกหอย ผสมกับน้ำมันตั้งอิ๊ว และเกสรดอกไม้ โดยในพิธีการปลุกเสกได้มีการผสมผงตรีนิสิงเห, ผงพุทธคุณ, ผงอิทธิเจ, ผงมหาราช และผงปถมัง เข้ามาด้วย ลักษณะพระ: ตัวองค์พระสีขาวขุ่นมีจุดดำบ้างในบางองค์ เป็นพระนั่งปางสมาธิ ใ

มาต่อกันที่องค์นี้ จริงๆแล้วคิดอยู่นานว่าจะลงดีไหม แต่ก็เพื่อศึกษาร่วมกันจึงนำมาลงให้ชมด้วยความไม่แน่ใจ พระองค์นี้กดพิมพ์คมชัดมาก ตำหนิในพิมพ์ครบถ้วน และมวลสารครบตามตำรา ได้แต่นึกเองว่าพระขึ้นพิมพ์ใหม่ย้อนยุคหรือเปล่าหนอ แต่บางทีพระอายุเกือบๆสองร้อยปีถ้าคงสภาพได้ขนาดนี้ก็คงเป็นบุญวาสนาของผมที่ได้

มาชมกันต่อ องค์นี้เป็น พิมพ์ตุ๊กตาเล็ก รูปแบบและขนาดต่างจาก พิมพ์ตุ๊กตาใหญ่ เป็นอย่างมาก โดยเฉพาะขนาดขององค์พระ โดยพิมพ์ตุ๊กตาเล็ก จะมีขนาดประมาณครึ่งหนึ่งของพิมพ์ตุ๊กตาใหญ่เท่านั้น องค์นี้สภาพผ่านการใช้งานมาพอสมควร แต่เนื้อหาจะต่างจาก พิมพ์ตุ๊กตาใหญ่องค์ก่อน เพราะองค์นี้เนื้อหาจะไปทางสมเด็จวัดระฆ

สร้างราวปี พ.ศ.2360 ถึง พ.ศ.2380 นับถึงตอนนี้ก็มีอายุเกือบสองร้อยปีเลยทีเดียว โดย สมเด็จพระสังฆราช สุก ไก่เถื่อน ซึ่งว่ากันว่าท่านเป็นอาจารย์ของ สมเด็จพระพุทธาจารย์ โต พรหมรังสี พระพิมพ์นี้มีขนาดใหญ่ที่สุดของกลุ่มพิมพ์สมาธิ องค์ที่นำมาให้ชมนี้ เนื้อหาผิวพรรณเหมือนพระสมเด็จบางขุนพรหมมา