วันนี้ยังคงตื่นเวลาเดิม และฝืนทำงานเหมือนทุกวัน ถึงแม้เสียงในหัวจะบอกว่า “ร่างกายเธอเหนื่อยเกินไปแล้วนะ วันนี้ขอไม่ฝืนตัวเองสักวันได้ไหม” แต่พอคิดถึงเหตุผล ที่เราฝืนตื่นเวลานี้แทบทุกวัน ใจก็กลับมาตั้งหลักได้เสมอ เมื่อก่อนเราเคยคิดแค่ว่า ขอทำงานวันนี้ให้ดีที่สุดก็พอ แต่พอโตขึ้นถึงเ

ว่ามั้ย⁉️ ชีวิตคนเราก็เหมือน กาแฟตอนเช้า ☕ บางวันก็หวานกำลังดี บางวันก็เข้มจนหน้าตึง แต่ไม่ว่าจะรสไหน สุดท้ายมันก็ทำหน้าที่เหมือนกันคือ ทำให้เราตื่น…แล้วไปใช้ชีวิตต่อ #สวัสดียามเช้า 🌤️

ระหว่างทางมันไม่ง่าย จึงเลือกโฟกัสสิ่งที่ควบคุมได้ ทำหน้าที่ให้ดี ใช้เวลากับคนที่รักให้คุ้มค่า และค่อย ๆ จัดการอนาคตไปพร้อมกัน เพราะความสบายใจที่แท้จริง ไม่ใช่หวังว่าอะไรจะไม่เกิด แต่คือการเตรียมตัวไว้ แล้วใช้วันนี้อย่างคลายกังวล #ความสุขระหว่างทาง

🌈 ระหว่างทางสู่เป้าหมาย มันไม่ได้สวยทุกวัน มีทั้งวันที่ดี และวันที่ต้องแก้ปัญหา แต่เราเลือกไม่เอาความเหนื่อยมาทำลายความสุข เพราะชีวิตไม่ได้มีแค่เป้าหมายใหญ่ มันมีมื้อข้าวกับครอบครัว มีเสียงหัวเราะกับเพื่อนๆ มีช่วงเวลาธรรมดาที่มีค่า 👉🏻และที่สำคัญ มีตัวเราเองที่อดทนสู้มาตลอด👈🏻 คน

วันที่ชีวิตติดลบ เราไม่ได้ร้องไห้… เรานิ่ง แล้วถามตัวเองว่า “จะสู้ หรือจะยอม?” ช่วงหนึ่งของชีวิต ทำธุรกิจหลายอย่าง ทั้งตลาดนัด ขายของมือสอง ร้านข้าวที่โรงเรียน และร้านบิงซูแนวคาเฟ่เล็ก ๆ ในมหาวิทยาลัยฯ ที่ตัวเองจบมา บางวันขายดีจนยิ้มได้ แต่บางวันยอดเงียบจนใจหวิว เงินหมุนไม่ทัน หนี้ก้อนโตไล่ตา