#🤘🏻
ในชีวิตของคนเราทุกวัย ย่อมมีช่วงเวลาที่เราใช้ชีวิตแตกต่างกันไป บางครั้งวัยเด็ก เรามีเวลาและแรงมาก แต่ยังไม่ได้เห็นคุณค่าของสิ่งเหล่านั้น จนเมื่อโตขึ้นและเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ เรากลับมีเวลาและแรงน้อยลง แต่มีเงินและความรับผิดชอบมากขึ้น ซึ่งเป็นความจริงที่บทกลอนได้นำเสนอไว้อย่างลึกซึ้ง จากประสบการณ์ส่วนตัว การที่เราเคยเลื่อนเวลาหรือรอโอกาส จนทำให้พลาดสิ่งสำคัญ หรือคนที่รักนั้น เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ง่าย เรามักคิดว่าเดี๋ยวค่อยทำหรือเดี๋ยวค่อยพูด แต่อาจสายเกินไปเมื่อเวลาผ่านไป หลายครั้งที่คำขอโทษหรือความฝันนั้นกลับกลายเป็นแค่เรื่องเล่าที่อยู่ในใจเท่านั้น ดังนั้น การตระหนักถึงช่วงเวลาที่เรามีและการตัดสินใจที่จะทำสิ่งดีๆ ในวันนี้ จึงเป็นสิ่งสำคัญที่สุด เพื่อไม่ให้วันข้างหน้าต้องมีคำว่าผิดหวัง หรือความรู้สึกเสียดายที่สายเกินแก้ไข ซึ่งเป็นบทเรียนที่เราควรจดจำไว้ในใจเสมอ สำหรับใครที่กำลังอ่านบทกลอนนี้ หรือกำลังผ่านช่วงเวลาที่รู้สึกว่ายังไม่มีแรงหรือแรงจูงใจ อยากให้ลองหยุดคิดและตั้งคำถามกับตัวเองว่า สิ่งที่เรารักและฝันไว้ยังคงอยู่ในใจไหม และเราจะใช้เวลาที่เหลืออยู่ยังไงให้คุ้มค่าและมีความหมายที่สุด
