การเป็นเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในการทำงาน (จปวิชาชีพ) นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เพราะต้องรับผิดชอบดูแลความปลอดภัยในสถานที่ทำงานและดูแลคนจำนวนมาก ซึ่งบางครั้งก็มีความเครียดสะสมและต้องอดทนอดกลั้นกับสถานการณ์ที่ยากลำบาก จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเคยรู้สึกเหมือนกันว่าถึงจุดที่ต้องบอกตัวเองว่า “พอกะพอถ้าไปต่อแล้วมันฝืนใจอ้าย” เพราะการทำงานที่ต้องเจอกับปัจจัยหลายอย่างที่ทำให้รู้สึกเหนื่อยล้าทางใจ การยอมรับว่าตัวเองไม่มีแรงหรือความอดทนให้กับบางเรื่องอีกต่อไปจึงเป็นสิ่งสำคัญ ช่วยให้รู้จักดูแลตัวเองและให้เวลาพักผ่อนอย่างเต็มที่ นอกจากนี้ การแบ่งปันความรู้สึกนี้กับเพื่อนร่วมงานหรือผู้ที่มีประสบการณ์ใกล้เคียงกัน จะช่วยให้ได้รับคำแนะนำดีๆ และกำลังใจที่จำเป็น ซึ่งสังคมการทำงานที่เข้าใจและสนับสนุนกันสามารถสร้างพลังบวกให้กับทุกคนได้มาก สุดท้ายนี้ ไม่ว่าจะทำงานในสายงานใด การใส่ใจสุขภาพใจและไม่ฝืนใจตัวเองเป็นเรื่องที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานและคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้นอย่างมาก