ไปเที่ยวแล้วใจพะวงรู้สึกผิดกับน้อน😿
ใครเป็นเหมือนผมบ้าง? ออกทริปทีไร แทนที่จะได้พักผ่อนสบาย ๆ ใจมันกลับพะวงและรู้สึกผิดตลอดเวลาที่ทิ้งลูก ๆ สี่ขาไว้ที่บ้าน!
ตั๋วเครื่องบิน/ค่าที่พัก: จ่ายได้แบบไม่คิดมาก
ค่าดูแล/ค่าฝากลูก: จ่ายไปเถอะ! ขอแค่ปลอดภัย
สิ่งที่แพงกว่าทุกอย่าง: ความรู้สึกผิดที่เห็นสายตาอ้อน ๆ ตอนเราเดินออกจากบ้าน 😭
มันเป็นฟีลแบบ...ไปเที่ยวก็อย ากสนุก แต่ในหัวมีแต่ภาพเจ้าตัวเล็กอยู่ที่บ้าน กินอิ่มนอนหลับดีไหม? คิดถึงเราหรือเปล่า? โทรเช็กกล้อง/พี่เลี้ยงบ่อยกว่าโทรหาแฟนอีก! (อันนี้พูดจริง)
ทุกคนมีวิธีรับมือกับ "ความรู้สึกผิด" และความกังวลนี้ยังไงบ้างครับ?
มาแชร์ประสบการณ์หน่อยนะครับ! เข้าใจว่านี่คือชีวิตจริงของคนรักสัตว์เลี้ยง แต่ก็อยากหาวิธีจัดการให้ดีกว่านี้ จะได้ไม่เสียเที่ยวครับ! ขอบคุณล่วงหน้าครับ!






















































ตั้งแต่เลี้ยงแมวเรากลัวการไปเที่ยวไปเลยค่ะ เพราะว่าครั้งแรกที่เราไปเที่ยว หลังจากรับน้องมาเลี้ยง น้องป่วยเกือบตายเลยค่ะ น้องคิดถึงเจ้าของ เราต้องซื้อตั๋วกลับก่อนเลยค่ะ เพราะเอาน้องไปฝากไว้ที่โรงแรม โรงแรมโทรมาหาว่าน้องซึมมากคิดถึงเจ้าของจนเหมือนป่วย เค้าไม่กล้าเลี้ยงให้ต่อ น้องแบบซึม แล้วกลายเป็นเหงือกอักเสบ ร่างกายอักเสบไปหมดเลยค่ะ กินข้าวแต่ผอมลง แล้วไม่ขยับตัวหรือทำกิจกรรมอะไรเลย พอเรากลับมาน้องเลยดีขึ้นค่ะ แต่ติดเรามาก แบบต้องมานอนทับตัวเราไว้เหมือนกลัวเราหายแล้วถ้าเราหายไปจากสายตานิดนึงก็คือร้องเลยแล้วแบบกลางคืนก็แอบมาฉี่ใส่ตัวเรา แล้วน้องกลายเป็นแมวซึมเศร้าไปเลยค่ะ เราต้องพาไปหาจิตแพทย์แมวเลยอ่ะ 🥲 เราตกใจมาก หลังจากนั้นก็แทบไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลยค่ะ ตั้งแต่เลี้ยงแมวมาคือเพิ่งเจอแมวตัวนี้ที่ติดเจ้าของมากๆ ล่าสุดเรารีโนเวทห้อง ต้องเอาแมวไปฝากแม่เลี้ยง ฝากไปแค่ไม่กี่วัน น้องซึม จนต้องเอากลับมาแล้วก็ไปหา เช่าห้องที่เลี้ยงดูน้องได้ระหว่างหล่อรีโนเวทห้อง ปวดใจสุดๆเลยค่ะ ดูนางทำหน้า🥹