เราทำงานเป็นฟร้อนโรงแรมแต่ไม่ได้ภาษาเลย

😢

เราทำงานเข้ามาเป็นพนักงานต้อนรับโดยเป็นเด็กฝากจากรุ่นพี่

ตั้งต้นเลยเราอายุ 19 ไปสมัครที่โรงแรมแห่งหนึ่งในกรุงเทพย่านรามคำแหง ณ ตอนนั้นเป็นช่วงโควิดเราก็เลยไปหางานทำ เพราะว่ามหาลัยเรียนออนไลน์ เราไปสมัครแผนกเสริฟ เพราะมีรุ่นพี่แนะนำ แต่พอไปสมัครเค้าก็แนะนำว่าให้เราทำแผนกต้อนรับดีไหมเพราะว่าเรามีบุคลิกภาพที่เหมาะสมกับตำแหน่ง เราเลยแจ้งว่าเราไม่ได้ภาษาเลยเค้าก็เลยลองให้เราไปสัมภาษณ์กับหัวหน้าแผนกต้อนรับ เค้าถามภาษาอังกฤษเราแค่ประโยคเดียวแต่เราดันตอบได้ เราก็เลยได้ทำงานแผนกต้อนรับมาประมาณหนึ่งปีกับสามเดือนเริ่มมีนักท่องเที่ยวเข้ามาเพราะโควิดเริ่มหายไปแล้ว แต่เราไม่ได้ภาษาอังกฤษเลยเราท้อมากเพราะว่าโรงแรมนี้ส่วนใหญ่มีนักกีฬาต่างชาติมาพัก

เข้าเรื่องเลย เราลาออกเพราะทะเลาะกับ ass คนใหม่ และพี่ที่เคยทำงานด้วยกันเขาทำงานอยู่อีกโรงแรม ก็คือโรงแรมที่เราทำงานอยู่ปัจจุบันนี้เค้าฝากเรากับหัวหน้า ก็ที่เรียกว่าเด็กฝาก เราเข้าไปโดยการนั่งสัมภาษณ์ปกติเป็นภาษาไทยเลย แค่แนะนำตัวเป็นภาษาอังกฤษ เป็นการที่เราท่องจำมา เค้าบอกเราว่าไม่ต้องกังวลโรงแรมของเขาเป็นกรุ๊ปทัวร์จีนโดยส่วนมาก ไม่ใช้ภาษาอังกฤษเยอะ เราก็คลายกังวลไปจนกระทั่งเราทำงานเกือบจะสองปีเริ่มมีกลุ่มลูกค้าใหม่ๆ เข้ามาเพราะช่วงนั้นเป็นช่วงที่ข่าวสารบ้านเมืองเยอะจนนักท่องเที่ยวจีนไม่เข้ามาเที่ยว จนต้องรับลูกค้ากลุ่มใหม่ใหม่เข้ามา เป็นต่างชาติเป็นนักกีฬาหรือเป็นทัวร์อินเดียส่วนมากเค้าจะพูดภาษาอังกฤษกัน

#จุดที่แย่ที่สุด

ไม่ใช่การคุยกับลูกค้า แต่เป็นการที่เราไม่สามารถสื่อสารกับลูกค้าได้ แล้วเพื่อนร่วมงานต้องมาช่วยเราตลอด กลายเป็นว่าเรารู้สึกว่าเราเป็นภาระของเขาไปโดยสิ้นเชิง เวลาเราฟังอะไรไม่เข้าใจเราก็เรียกหาแต่เขาเรียกหาแต่เพื่อนร่วมงานท่านอื่น มันทำให้ตัวเราเอง รู้สึกไม่ดีและอาจทำให้ตัวเขารู้สึกไม่ดี ในมุมที่เป็นพนักงานด้วยกันแต่เขาต้องทำงานเยอะกว่าเพราะถ้ามีเคสที่ลูกค้าพูดภาษาอังกฤษเค้าจะต้องเป็นคนรับเคสนั้นๆ เพราะเราพูดไม่ได้อาจจะทำให้เขารู้สึกว่าเงินเดือนเท่ากันแต่ทำไมเค้าทำงานเยอะกว่า มันเป็นสิ่งที่เรากดดันมากนะตอนนี้ ใครมีวิธีหรือแนะนำที่เรียนภาษาอังกฤษดีดีคอมเม้นต์ได้นะคะ