การได้กินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัวหลังจากที่ต้องอยู่ห่างกันเป็นเวลานานนั้น ถือเป็นช่วงเวลาที่มีความหมายและเติมเต็มหัวใจอย่างมาก ผมเองเคยมีประสบการณ์ต้องแยกจากครอบครัวเพราะภารกิจทำงานต่างประเทศ โดยระยะเวลาที่ไม่ได้เจอกัน ความคิดถึงและความรู้สึกเหงาก็เพิ่มขึ้นทุกวัน ระหว่างที่ต้องกินข้าวคนเดียวในแต่ละมื้อ ผมพบว่าความรู้สึกนี้ทำให้ผมรู้คุณค่าของครอบครัวและเวลาที่ได้อยู่ด้วยกันมากขึ้น ยิ่งเมื่อคิดถึงบรรยากาศอบอุ่นในการนั่งกินข้าวพร้อมหน้ากัน หลายครั้งผมจึงโทรวิดีโอคอลหรือพูดคุยกับครอบครัวบ่อย ๆ เพื่อเติมเต็มความรู้สึกห่างเหิน พอวันเดินทางกลับมาถึงและได้กินข้าวร่วมกันจริง ๆ ความสุขและรอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าของทุกคน เป็นสิ่งที่บอกไม่ได้ด้วยคำพูดเลยจริง ๆ มันไม่ใช่แค่ความอิ่มท้องแต่คือความอิ่มใจที่ได้อยู่ร่วมกัน สำหรับคุณพ่อหลายคนที่ต้องทำงานไกลบ้าน ผมแนะนำว่าให้ใช้เวลาว่างให้คุ้มค่า ไม่ว่าจะเป็นการโทรหา หรือเตรียมวางแผนกิจกรรมร่วมกับครอบครัวเมื่อต้องเจอหน้ากัน เพื่อความสัมพันธ์ที่แนบแน่นและสร้างความทรงจำดี ๆ สุดท้ายการเข้าใจและอดทนในช่วงเวลาที่ห่างกันนั้นเป็นสิ่งสำคัญ ความรักและความคิดถึงจะเป็นแรงผลักดันให้ผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากไปได้ และเมื่อวันนั้นมาถึง ความสุขที่ได้อยู่ด้วยกันจะยิ่งล้นใจมากขึ้นหลายเท่า