AI has been coming.
เราใช้กูเกิ้ลในการหาข้อมูลทุกวัน
และใช้กูเกิ้ลแมพในการเดินทางบ่อยมาก
บ่อยจนต้องตั้งคำถามว่า “บ่อยเกินไปไหม?”
.
เมื่อวาน น้องชายของแอดขับรถพาแอดไปโรงพยาบาลที่ครอบครัวใช้บริการเป็นประจำมาหลายปี
เขาเปิดกูเกิ้ลแมพแล้วขับตามอย่างเดียว โดย “จำเส้นทางไม่ได้และไม่คิดจะจำเลย” (ทำอักษรตัวหนา ใส่ไฮไลท์และขีดเส้นใต้สองรอบ)
มันทำให้แอดต้องกลับมาย้อนคิดว่า “เราพึ่งพาเทคโนโลยี กันมากเกินไปไหม?”
.
ในทางกายภาพและสรีรศาสตร์ของมนุษย์บอกว่า “อวัยวะไหนที่เราไม่ใช้งาน มันจะฝ่อและหายไป”
แล้วสมองล่ะ?
ในร่างกายของมนุษย์ อวัยวะที่มีความสำคัญสุดยอด 2 ชิ้นได้แก่ หัวใจกับสมอง
หากหัวใจหยุดเต้น เลือดหยุดสูบฉีด เพียงไม่กี่นาที เราจะตาย
แล้วสมองล่ะ? หากมนุษย์ใช้สมองของตัวเองน้อยลง เพราะหันไปพึ่งพาเทคโนโลยีให้ทำงานแทน จะเกิดอะไรขึ้น
จุดสมดุลอยู่ตรงไหน?
ข้อจำกัดการใช้งาน มีการกำหนดขึ้นมาแล้วหรือยัง?
.
นาทีนี้ ในโซเชียลมีคลิปมีภาพที่เจนจากเอไอสวยๆ มากมาย
แรกๆ แอดก็ว่ามันสวยดี
แต่ตอนนี้ แอดกลับพยายามมองหา “ภาพจริง” ที่ไม่ใช่การเจนจากเอไอ
แน่นอนว่าแอดโอเคมากกับแอพแต่งภาพ
แต่ก็แค่ “แต่ง” ไม่ใช่ “เจน” ขึ้นมา
ต่อให้เป็นการ “โคลน” ขึ้นมาจากมนุษย์จริงๆ แต่ก็ “ไม่ใช่ของจริง”
.
โดยส่วนตัว แอดเชื่อว่าเมื่อถึงจุดหนึ่งจะมีคนถามหา “ของจริง”
ของจริงที่ไม่ใช่เอไอจะกลายเป็นสิ่งมีค่า
ที่หาไม่ยาก...เพราะมันอยู่ในตัวของเราเอง
ในยุคที่ AI กำลังเข้ามามีบทบาทอย่างต่อเนื่องในชีวิตประจำวันของเรา การใช้เครื่องมืออย่าง Google Maps หรือการสร้างภาพด้วย AI กลายเป็นเรื่องปกติที่ช่วยอำนวยความสะดวกให้กับผู้ใช้ได้อย่างมากเลยทีเดียว อย่างไรก็ตาม การพึ่งพิงเทคโนโลยีเหล่านี้มากเกินไปอาจส่งผลต่อความสามารถในการใช้สมองและความทรงจำของมนุษย์ เช่น การไม่จดจำเส้นทางเองเพราะพึ่งพาแค่การนำทางจาก Google Maps เท่านั้น ซึ่งอาจทำให้สมองส่วนที่เกี่ยวข้องกับการจดจำและการเรียนรู้เสื่อมถอยไปตามกาลเวลา โดยหลักการทางสรีรวิทยา เมื่ออวัยวะใดในร่างกายไม่ได้รับการใช้งาน จะเกิดการฝ่อและสูญเสียหน้าที่ไป ในแง่นี้สมองก็ถือเป็นอวัยวะสำคัญที่จะต้องถูกใช้งานอย่างเหมาะสมเพื่อคงประสิทธิภาพ หากมนุษย์ใช้สมองน้อยเกินไปเพราะให้ AI หรือเทคโนโลยีทำแทบทุกอย่าง ก็อาจส่งผลเสียต่อความคิดสร้างสรรค์ การแก้ปัญหา รวมถึงความทรงจำของเราเอง ในภาพรวม แม้ AI จะมีประโยชน์มากในการช่วยแต่งภาพหรือสร้างข้อมูลใหม่ ๆ แต่หลายคนยังมองหาคุณค่าที่แท้จริงของสิ่งที่ไม่ใช่ผลผลิตจาก AI เพราะสิ่งเหล่านั้นสะท้อนถึงความรู้สึกและความทรงจำที่มนุษย์เป็นผู้สร้างขึ้นเอง ทำให้ของจริงและของแท้มีความหมายสำคัญขึ้นในยุคที่ข้อมูลปลอมและ AI สามารถสร้างอะไรได้อย่างง่ายดาย ดังนั้น การตั้งคำถามถึงจุดสมดุลระหว่างการใช้เทคโนโลยีและประสิทธิภาพของสมอง รวมถึงการรู้จักใช้ AI อย่างมีขอบเขต จึงเป็นเรื่องสำคัญ เพื่อให้ทั้งเทคโนโลยีและมนุษย์สามารถเติบโตไปพร้อมกันอย่างสมดุลและยั่งยืน
