มอมเป็นหมาที่อยู่ตรงนี้ก่อนเราซะอีก นิสัยของเขาไม่ชอบยุ่งกับใคร ให้ข้าวกินทุกวัน มานอนอยู่หน้าบ้านเราแต่ไม่เคยให้จับหวงตัวมาก ตอนเด็กๆคงจะน่ารักน่าดูเลย เมื่อ 2 ปีก่อนมอมตกใจหนีพุหายไปตอนปีใหม่ อยู่ๆวันฝนตกมอมก็กลับมา เก่งมากเลยนะที่ยังกลับมาถูก อย่าหายไปไหนอีกล่ะ เป็นห่วงนะ😊

ตอนนี้...หวานไม่ได้ต้องการอะไรมากเลยค่ะ แค่มีคนคอยเรียกชื่อ...เขาในวันที่เขายังมีลมหายใจ มีมืออุ่นๆรูปหัวเขาบ้างเป็นบางครั้งและแค่มีข้าวกินอิ่มทุกมื้อ😔เพราะทั้งชีวิตที่ผ่านมา หวานไม่เคยรู้เลยว่า"การถูกรักจริงๆเป็นอย่างไร" สำหรับหมาแก่ตัวหนึ่งที่หัวใจเคยแตกสลาย💔ซ้ำแล้วซ้ำเล่าสิ่งเล็กๆแค่นี้

จากที่โดนทิ้งมา 2 รอบ แต่รอบนี้หวานเหมือนจะชินชา เราซึ่งเป็นผู้ดูแลต่อ ต้องคอยประคบประหงมจิตใจของหวานไม่ให้นึกถึงเจ้าของเก่า ด้วยความที่หวานอายุมากแล้วหูรูดเริ่มทำงานไม่ดี นอนตรงไหนฉี่ก็ซึมตรงนั้นจนเปียกไปหมดเราก็เลยต้องหายา มาให้หวานกินเพื่อประคองอาการจนตอนนี้เริ่มดีขึ้นบ้างแล้ว แต่ที่น่าห่วงคือ ช

ถ้าคนที่ทิ้งเรากลับมาอีกครั้ง... เราจะดีใจเหมือนหมาตอนนี้ไหม?

เคยสงสัยไหมว่า...หัวใจของหมาตัวหนึ่งจะแตกสลายได้กี่ครั้ง? นี่คือเรื่องราวของหมาแก่ที่ชื่อว่าหวานเป็นหมาพันธุ์ไทยหลังอาน ที่ผ่านโลกมาอย่างบอบช้ำและการย้ายบ้านที่ไม่เคยเป็นทางเลือกของตัวเองเลยสักครั้ง😔ชีวิตที่น่าสงสาร 1:เลี้ยงไว้เพื่อเพียง"ผลประโยชน์"ถูกใช้เป็นแม่พันธุ์เพาะลูกขายพอหมดประโยชน์