When there is no coming, there is no going, there is no birth, and there is no going out.

จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้ศึกษาและปฏิบัติธรรม ผมพบว่าความเข้าใจในหลักการ "เมื่อไม่มีมา ไม่มีไป ย่อมไม่มีเกิด และไม่มีดับ" นั้นช่วยให้จิตใจสงบและเข้าใจธรรมชาติของชีวิตมากขึ้น คำสอนนี้เน้นที่การมองเห็นว่าความเกิดและดับของสิ่งต่างๆ เกิดขึ้นตามเหตุปัจจัย หากไม่มีการมา (เกิด) ก็ไม่มีย่อมไม่มีการไป (ดับ) สาระสำคัญคือการไม่ยึดติดกับสิ่งที่เกิดขึ้นและดับไป เพราะทุกความเปลี่ยนแปลงล้วนไม่มีตัวตนถาวร ในการปฏิบัติธรรม เราจึงฝึกสังเกตตนเองว่าขณะที่เกิดความรู้สึกหรือความคิดขึ้นมา เราได้มีความยึดมั่นหรือติดกับสิ่งนั้นหรือไม่ หากเราไม่ยึดติด ความหวั่นไหวทั้งหลายก็ลดน้อยลงและในที่สุดจะนำไปสู่ความสงบที่แท้จริง (ปัสสัทธิ) นอกจากนี้ พระพุทธวจนยังชี้ให้เห็นว่าเมื่อไรที่เราปลดปล่อยอัตตาและทิฏฐิต่างๆ ความหวั่นไหวจะไม่มี และนั่นคือจุดเริ่มต้นของนิพพาน การเข้าใจและยอมรับธรรมชาติอันแท้จริงของการเกิดดับนี้จึงเป็นหนทางที่นำไปสู่ความหลุดพ้น ดังนั้นการนำหลัก "ไม่มีมา ไม่มีไป" มาปฏิบัติจริงจึงเป็นการลดละอัตตาและตัณหาอย่างยั่งยืน ที่ช่วยทำให้ชีวิตไม่ถูกรบกวนด้วยความทุกข์จากการยึดติด และได้พบกับความสงบในใจอย่างแท้จริง