まずは、😍後に。。。

ถ้าใครกำลังคิดว่า “เรียกแฟนว่าอะไรดี” เราว่าคำเรียกมันไม่ใช่แค่น่ารักอย่างเดียว แต่เป็นเหมือนภาษาลับของคู่เราเลยค่ะ ช่วงแรกๆ เราเรียก “ที่รัก” เพราะฟีลมันหวานๆ เวลาอยู่กันสองต่อสอง แต่พอคบไปเรื่อยๆ คำเรียกจะเปลี่ยนตามสถานการณ์จริงมาก บางทีออกไปข้างนอกก็เผลอเรียกผิดจนขำกันเอง ไอเดียสรรพนามเรียกแฟนที่เราเห็นว่าคนใช้กันบ่อย (และใช้ได้จริง) 1) สายคลาสสิก: “ที่รัก/คุณ/เธอ” เหมาะกับคู่ที่อยากได้ความสุภาพนิดๆ ใช้ได้ทุกที่ เวลาอยู่กับผู้ใหญ่ก็ไม่เขินมาก 2) สายเพื่อนสนิท: เรียกชื่อจริง/ชื่อเล่น/เติม “พี่/น้อง” ข้างหน้า อันนี้เวิร์กมากเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่น เพราะดูธรรมชาติ ไม่หวานเลี่ยน แต่ก็ยังมีความสนิท 3) สายง้อกัน: “ตัวเอง” ใช้ตอนอยากอ้อนๆ หรือเวลาขอโทษแล้วไม่อยากพูดตรงๆ เราว่าคำนี้ช่วยลดความตึงได้จริง 4) สายหวานนุ่ม: “เบบี๋/บี๋/ที่รักกก” (ลากเสียง) ใช้ได้ตอนอยู่กันสองคน หรือแชต จะฟีลดีมาก แต่บางคนอาจเขินเวลาใช้ในที่สาธารณะ 5) สายกวนๆ ขำๆ (แบบที่บ้านเราเริ่มเป็น): ตั้งฉายาตามนิสัย/ตามเหตุการณ์ เช่น “หมู/หมี/ลิง/เสือ” หรืออะไรที่แซวกันได้พอดีๆ นี่แหละที่พอคบนานๆ แล้วมักจะ “มาทั้งสวนสัตว์” แบบในโพสต์เราเลย ทริคเลือกสรรพนามเรียกแฟนให้ไม่พลาด - ลองตกลงกันก่อนว่าคำไหนโอเค/ไม่โอเค เพราะบางคนไม่ชอบฉายาที่ล้อรูปร่าง - แยกคำเรียก “ต่อหน้าคนอื่น” กับ “ตอนอยู่กันสองคน” จะช่วยลดความเขินและดูเหมาะกาลเทศะ - ถ้าเพิ่งเริ่มคุยและยังไม่แน่ใจว่า “เป็นแฟนกันไหม” ให้เริ่มจากชื่อเล่นหรือ “คุณ/เธอ” ไปก่อน แล้วค่อยๆ ปรับตามความชัดเจนของความสัมพันธ์ - มีคำเรียกสำรองไว้ตอนงอน เช่น จาก “ที่รัก” เปลี่ยนเป็น “คุณ…” เงียบๆ นิดนึง แฟนจะรู้สึกได้ทันทีว่าเรากำลังงอน (แต่ก็ยังไม่แรง) สุดท้ายเราเชื่อว่าคำเรียกที่ดีที่สุดคือคำที่ทั้งคู่สบายใจและยิ้มได้เหมือน “ยิ้ม” ที่เกิดขึ้นเวลาคุยกันค่ะ แล้วของทุกคนล่ะ ใช้สรรพนามเรียกแฟนว่าอะไรกันบ้าง?