Just felt out of being overlooked. 😌
..... each person takes the time to feel that they are neglected or overlooked, not really equal.
Some take years. Some take minutes to realize it.
But there's probably an event that makes you feel that way.
Being overlooked by feelings, being overlooked by important days, being overlooked by little things.
That we always think of him first, always think of him, does not mean that he thinks of us the way we do. We find what he likes, we think of him, but do not know whether there will be one time that he thinks of us....
We gave a birthday present to a friend who thought it was close every year, and then, on a day when we had almost nothing, never expected to get anything back, but a greeting on our next birthday was something that passed in another day.
What you do, right or wrong, we always warn, always encourage, even if you are a person who speaks to the right, can't speak in anyone's eyes, but the day we make a mistake, your friend raises that to aggravate us as an example that he sees as better, he can do better, he can choose more...
We recently realized that friends never forget anyone's birthday... except us, who don't even have a greeting.
We were in a bad spot, and even we didn't have a job to live in... it would have been troubling to ask about cost sharing at the time. We wanted to say that we struggled and tried to give us shelter, even a little.
But in times of dependency, we've always embraced it because we just thought that we used to want shelter on a tired day. But our situation, we kept, struggled and fell for years. One day she got better and she left with a new future, a new shelter that was much better. Our situation was bad, she realized, but she probably saw it as just what we had to do, we had to face.
We didn't force us to help or repay us on a day when she didn't have one, but on a day when we didn't have one, we asked if we wanted to help us after she got better.
It turns out it's just a joke to meet again.
Fighting, you'll see less. ✌🏻
การถูกมองข้ามในความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนถือเป็นเรื่องที่หลายคนเคยประสบพบเจอ และอาจส่งผลต่อความรู้สึกและความเชื่อมั่นในตัวเองได้อย่างลึกซึ้ง ความรู้สึกนี้ไม่เพียงเกิดขึ้นจากเหตุการณ์ใหญ่ๆ แต่ยังเกิดจากสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่ถูกละเลย เช่น วันเกิดที่ไม่มีคำอวยพร หรือความช่วยเหลือที่ไม่ได้รับกลับช่วงเวลาที่ลำบาก ในบทความนี้มีการพูดถึงมิตรภาพที่เต็มไปด้วยความพยายามและการให้ โดยเฉพาะการให้ความสำคัญกับความรู้สึกและเวลาของเพื่อน ซึ่งบางครั้งก็ไม่ได้รับการตอบแทนอย่างที่คาดหวัง สิ่งที่ผู้เขียนประสบจึงสะท้อนให้เห็นถึงความเจ็บปวดเมื่อความดีที่มอบให้ไม่ได้รับการเห็นค่า และการต้องยอมรับว่ามิตรภาพบางครั้งอาจไม่ได้เป็นไปตามที่หวัง คำว่า "Grace Flowers" จากภาพที่ถูก OCR อาจสื่อถึงความงดงามและความเปราะบางของมิตรภาพที่เหมือนดอกไม้ ซึ่งต้องการการดูแลและความเอาใจใส่เพื่อให้งอกงามต่อไป การเปรียบเทียบนี้สามารถช่วยเราเข้าใจได้ว่ามิตรภาพหรือความสัมพันธ์ที่ดีนั้นต้องการการลงทุนทั้งเวลาและความรู้สึกจากทุกฝ่าย เพื่อรับมือกับความรู้สึกถูกมองข้าม เราสามารถเริ่มต้นจากการให้ความสำคัญกับตัวเองก่อน เช่น การยอมรับความรู้สึกของตนเองอย่างจริงใจ ไม่ปิดบังหรือมองข้ามความเจ็บปวดนั้น และหาวิธีเติมเต็มใจด้วยกิจกรรมที่ทำให้มีความสุข หรือหาคนที่พร้อมรับฟังและเข้าใจ นอกจากนี้ การตั้งขอบเขตในความสัมพันธ์ก็เป็นเรื่องสำคัญ เพื่อป้องกันไม่ให้เราถูกเอาเปรียบ หรือเสียใจจากการให้ที่ไม่มีความเท่าเทียม การรับรู้ว่าเรามีค่าและสมควรได้รับความรักและความเคารพจากผู้อื่น จะช่วยเสริมสร้างความมั่นใจและส่งเสริมสุขภาพจิตที่ดี ในที่สุด แม้เราจะไม่สามารถควบคุมการกระทำหรือความรู้สึกของผู้อื่นได้ แต่เราสามารถควบคุมวิธีที่เราตอบสนองและดูแลใจตัวเองได้ เพื่อให้ก้าวผ่านความเจ็บปวดและเติบโตเป็นคนที่แข็งแรงขึ้นทางอารมณ์และจิตใจ
