ในชีวิตจริงการตามใจใครสักคนบ้างนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญไม่แพ้การแสดงความรักแบบอื่นๆ ที่ผมรู้สึกมากคือ "ไม่ให้เอาแต่ใจได้ไง" เพราะเมื่อเราเห็นคนที่เรารักมีความสุขจากสิ่งเล็กๆ น้อยๆ อย่างการทำดีและตามใจ มันเติมเต็มหัวใจได้มากกว่าคำพูดเป็นร้อยเท่า เวลาเราโตขึ้นเข้าวัย 35 อย่างที่ในโพสต์กล่าวถึง ผมเริ่มเข้าใจว่าการตามใจใครสักคน ไม่ได้หมายความว่าเราต้องยอมทุกอย่าง แต่เป็นการบอกให้เขารู้ว่าเราใส่ใจและพร้อมทำให้เขามีความสุขในแบบของเขา เช่นเดียวกับ "#ไอ้บ้าเอ้ย" ที่ใช้คำหยอกล้อกันเบาๆ เพื่อสร้างรอยยิ้มและความใกล้ชิด สิ่งนี้ทำให้ความสัมพันธ์มีชีวิตชีวาขึ้นจริงๆ นอกจากนี้ การที่มีคน "ตามใจ" ในจังหวะที่เหมาะสมยังช่วยลดความเครียดและสร้างความผ่อนคลายได้ เพราะไม่ว่าคุณจะเป็นใคร หากมีใครสักคนที่ทำให้คุณรู้สึกว่า "ไม่ต้องเกรงใจ" และสามารถแสดงความรู้สึกออกมาได้อย่างอิสระ นั่นคือของขวัญที่แท้จริง ดังนั้น ผมอยากชวนทุกคนให้ลองทำดีและตามใจคนรอบข้างบ้าง ไม่ใช่เพียงเพราะต้องการสิ่งตอบแทน แต่เพราะการให้และตามใจอย่างแท้จริงนั้น สร้างความสุขที่ยั่งยืนและทำให้ชีวิตมีความหมายมากขึ้น แล้วคุณจะได้รู้สึกเหมือนได้รับของหวานอร่อยๆ ที่อบอุ่นใจไปด้วยกันทุกวัน