ความทรงจำและโทษตัวเองที่ทิ้งยายไว้ข้างหลัง
หยิบภาพขึ้นมา
ประโยคที่นักศึกษาหญิงมหาวิทยาลัยโพสต์ในหนังสือพิมพ์
คุณยายที่รักและใจดีตั้งแต่วัยเด็ก อย่างไรก็ตามวันหนึ่งระหว่างทางหนีไปด้วยกันต่อหน้าคุณยายของฉันที่นั่งพูดว่า "ฉันไม่สามารถวิ่งได้อีกต่อไป" ผู้มีส่วนร่วมดูเหมือนจะหนีไปคนเดียวในขณะที่ขอโทษเพราะเขาไม่สามารถวางไว้บนหลังของเขาได้
ต่อมา คุณยายของเธ อถูกพบว่าเสียชีวิตในที่อื่น และเธอยังคงโทษตัวเองที่ปล่อยให้คุณยายของเธอตาย
สิ่งที่ทําให้ฉันสงสัยคือความแข็งแกร่งทางร่างกายของคุณยายลดลงตามอายุหรือไม่หรือว่าเธอหมดแรงทั้งทางร่างกายและจิตใจด้วยค่าใช้จ่ายที่เธอต้องจ่ายสําหรับชีวิตของเธอ
ความทุกข์ทรมานของผู้มีส่วนร่วมที่ยังคงสาปแช่งตัวเองที่ทิ้งเขาไว้เบื้องหลังนั้นนับไม่ถ้วน แต่ในขณะเดียวกันก็ดูเหมือนจะเป็นบทความที่ถามว่าจะสนับสนุนผู้สูงอายุในครอบครัวและสังคมอย่างไร
# ความคิดเห็นยินดีต้อนรับ #เชื่อมต่อกับความคิดเห็น ความสุขชนะ ชีวิตกับเด็ก # แถลงการณ์เดือนตุลาคมเปิดตัว
私自身も祖父母の介護に携わった経験があり、この投稿者のような苦しみや葛藤を間近で見てきました。 高齢者が体力的に弱るだけでなく、日常生活の中で精神的・肉体的に消耗していることは多く、単なる老いの問題と片付けられません。介護や支援をする家族も精神的・時間的負担が大きく、時に限界を感じることもあります。 投稿者が祖母を背負いきれず、逃げ出してしまったシーンは多くの人が直面しうる現実の一つでしょう。責める気持ちは痛いほどわかりますが、過酷な状況下での自己判断であり、責任を一人で背負い込む必要はないと感じます。 社会全体で高齢者を支えられる体制づくりや地域間の助け合い、家族間の心のケアがもっと広がることが不可欠です。 この投稿を通して、私たちそれぞれが自分の身近な高齢者をどう支えるか、そしてもし同じような苦しい選択を迫られたときにどう向き合うかを考えるきっかけにしてほしいと思います。
