เมื่ออายุมากขึ้น สิ่งหนึ่งที่ฉันได้เรียนรู้จริงๆ ก็คือการไม่ต้องพยายามวิ่งตามใครอย่างเหนื่อยล้า การปล่อยให้คนอื่นรู้สึกพอใจกับตัวเขาเองโดยที่เราไม่ต้องขวนขวายเพื่อให้เขารักหรือยอมรับเราเป็นสิ่งที่สำคัญมากในกระบวนการรักตัวเอง การอยู่คนเดียวบางครั้งกลับทำให้เราเข้าใจตัวเองมากขึ้น มันไม่ใช่ความเหงาแต่มันคือช่วงเวลาที่เราสามารถเชื่อมต่อกับตัวเราเองอย่างแท้จริง รู้สึกดีและมีความสุขโดยไม่มีข้อผูกมัดหรือความคาดหวังจากคนอื่น ที่ผมอยากจะแชร์คือการเรียนรู้ที่จะรักตัวเองมากขึ้นนั้น ทำให้ชีวิตไม่รู้สึกขาดอะไรเลย และสิ่งนี้ช่วยเติมเต็มความสุขในทุกๆ วันได้อย่างไม่น่าเชื่อ การรักตัวเองไม่ได้หมายความว่าเราจะต้องอยู่ในโลกของตัวเองเฉยๆ แต่มันหมายถึงการให้เกียรติและรักษาคุณค่าตัวเอง ไม่ไปวิ่งตามใครเพื่อเติมเต็มความรู้สึก หรือให้เขาพอใจในแบบที่เขาต้องการ แต่เป็นการสร้างความพอใจให้กับตัวเองก่อน เมื่อเรารักตัวเองให้มากพอ เราก็จะมีพลังที่จะรักและดูแลคนอื่นได้ดีขึ้นด้วย จากประสบการณ์ส่วนตัว กาแฟที่อเมซอนอาจจะมีรสชาติที่คุ้นเคยและผูกพันกับความรู้สึกบางอย่างเหมือนกับช่วงเวลาที่เราได้ใช้เวลากับตัวเองและคิดทบทวนเรื่องราวชีวิต หรือแม้แต่การอยู่ในพื้นที่ที่เราเป็นตัวของตัวเองได้อย่างเต็มที่ ถือเป็นสิ่งที่ไม่สามารถแทนที่ด้วยที่อื่นได้ ความสุขที่เกิดจากการรักตัวเองและการยอมรับตัวเองนั้น คือสิ่งที่ดีและมีค่าที่สุดที่เราสามารถมอบให้กับตัวเองในทุกๆ วัน