บักเบน😋

หลายคนอาจคุ้นชื่อ “บักเบน” แต่พอเสิร์ชแล้วเจอหลายคำเรียกมาก ทั้งตะขบยักษ์ หมากเบน มะเกว๋นนก/มะเกว๋นป่า ตะขบป่า หรือบางพื้นที่เรียกเบนโคก ตานเสี้ยน ซึ่งจริงๆ แล้วส่วนใหญ่พูดถึงผลไม้ป่ากลุ่มเดียวกัน รสชาติเด่นคือหอมๆ เปรี้ยวอมหวาน กินสดก็เพลิน แต่ถ้าสุกจัดจะหวานขึ้นและนุ่มกว่า ฉันเคยซื้อแบบ “ผลไม้สด 1 กก.” มากินเล่นที่บ้าน สิ่งที่สังเกตได้คือเวลาเลือกบักเบนให้ดูผลที่สีสม่ำเสมอ ไม่ช้ำ และไม่เละ ถ้าตั้งใจจะเอาไปทำขันบักเบนหรือคลุกพริกเกลือ แนะนำเลือกที่ยังกรอบนิดๆ จะเคี้ยวมันกว่า ส่วนผลที่สุกมากเหมาะกับทำเป็นน้ำ/แยม เพราะกลิ่นหอมชัด วิธีกินบักเบนแบบง่ายๆ ที่บ้านฉันทำบ่อย 1) ล้างให้สะอาดแล้วสะเด็ดน้ำ 2) คลุกเกลือเล็กน้อยหรือพริกเกลือ เพิ่มน้ำตาลนิดเดียว (ถ้าผลเปรี้ยวมาก) 3) ถ้าชอบกลิ่นแบบอีสานๆ ใส่พริกป่นและข้าวคั่วนิดหน่อยก็เข้ากัน ส่วน “ขันบักเบน” (หลายคนสะกดขัน/คั้น แล้วแต่พื้นที่) ฉันทำแบบบ้านๆ คือทำเป็นยำ/ตำผลไม้ใส่พริก เกลือ น้ำปลา/ปลาร้านิดหน่อย เน้นให้ได้รสเผ็ดเค็มตัดความเปรี้ยวหวานของผล บางบ้านจะใส่หอมแดงซอย มะนาว หรือใบสะระแหน่เพิ่มความหอม กินกับข้าวเหนียวคือเข้ากันมาก ถ้าใครสนใจ “ต้นหมากเบน” อยากปลูกไว้กินเอง ข้อที่ช่วยให้ดูแลง่ายคือเลือกพื้นที่แดดค่อนวัน ดินระบายน้ำดี (ไม่แฉะ) ช่วงแรกต้องให้น้ำสม่ำเสมอจนตั้งตัวได้ หลังจากนั้นจะทนแล้งขึ้น พอเริ่มแตกยอดใหม่ ค่อยเสริมปุ๋ยคอก/ปุ๋ยหมักเพื่อให้ต้นแข็งแรง ที่สำคัญคือเฝ้าดูแมลงกัดใบและหนอนช่วงหน้าฝน ถ้าพบเร็วตัดแต่งกิ่งและเก็บทำลายจะคุมได้ง่ายกว่า เกร็ดเล็กๆ จากที่เห็นคนพื้นที่เล่าๆ กัน หากใครอยู่แถวหนองบัวลำภูหรืออีสานหลายจังหวัด จะเจอบักเบนตามตลาดท้องถิ่นบ่อยในบางฤดูกาล ลองถามแม่ค้าเรื่องความสุกและวิธีกินแบบบ้านเขาได้เลย ได้ไอเดียเมนูเพิ่มแน่นอน