จากประสบการณ์การเดินทางของหัวใจที่เคยเจ็บปวด ผมอยากจะแบ่งปันว่าในชีวิตหลายครั้งที่เราผ่านคนที่เข้ามาและจากไปอย่างรวดเร็ว มันเหมือนกับฟ้านั้นเดินผ่านโดยที่เราไม่ทันตั้งตัว ทำให้หัวใจรู้สึกเหมือนถูกทิ้งไว้คนเดียว จากคำสาปร้ายที่เหมือนจะไม่ยอมให้พบกับรักที่แท้จริง แต่ในขณะเดียวกัน หัวใจก็ยังมีความหวังและพยายามจะเปิดให้มีรักใหม่ๆ มาขัดเกลาความรู้สึกเจ็บปวดเหล่านั้น ผมเห็นว่าความรักไม่ใช่แค่เรื่องของการได้คนที่ใช่มาอยู่ด้วย แต่เป็นเรื่องของการเรียนรู้ที่จะรักตัวเองและคู่ของเราอย่างจริงใจ การที่หัวใจเคยเจ็บและผิดหวังไม่ได้หมายความว่าเราจะเลิกเชื่อในความรัก การลงมือทำความเข้าใจและให้โอกาสคนที่เข้ามาใหม่คือการก้าวข้ามผ่านคำสาปและสร้างโอกาสให้หัวใจได้มีเจ้าของที่สมควร ในหลายครั้งที่ความรักไม่ได้เป็นไปตามที่เราคาดหวัง การให้เวลาตัวเองได้เยียวยาคือสิ่งสำคัญ หัวใจที่เคยแตกสลายสามารถกลับมารวมกันได้ใหม่ถ้าเรายอมเปิดใจและไม่กลัวที่จะรักอีกครั้ง ผมอยากกระตุ้นให้ทุกคนไม่ยอมแพ้กับความรัก ถึงแม้มันจะเคยทำร้ายเราก็ตาม เพราะในที่สุดก็มีคนที่จะเป็นเจ้าของหัวใจได้อย่างแท้จริงและคอยให้ความรักที่แท้จริงแก่เราอย่างไม่สิ้นสุด