Discouraged when reading books, what to do?
Sometimes blaming ourselves for, uh, why don't we follow the plan that we put in place so come to the conclusion that because we put too much pressure on ourselves We like to be delirious that we have to do this exactly. When we can't do exactly, we don't do better.
Actually, we just gradually do it, gradually walk, focus on the present, can do more, can do less, the end is already done, the best.
หลายครั้งที่ผมรู้สึกท้อกับการอ่านหนังสือเพราะตั้งเป้าหมายไว้อย่างสูงและคาดหวังความสมบูรณ์แบบ จนอาจรู้สึกผิดเมื่อทำไม่ได้ตามแผน สิ่งสำคัญที่ผมได้เรียนรู้คือการไม่โฟกัสที่ปลายทางมากเกินไป แต่เปลี่ยนมาโฟกัสที่ก้าวเล็กๆ ในแต่ละวันแทน เพราะความสำเร็จจริงๆ มาจากการสะสมความพยายามเล็กๆ อย่างต่อเนื่อง ในช่วงที่อ่านหนังสือเยอะๆ ผมพบว่าการแบ่งแผนเป็นระยะสั้นๆ เช่น เป้าหมายรายวันหรือรายสัปดาห์ ทำให้ไม่รู้สึกว่าภาระหนักจนเกินไป และยังช่วยลด Cognitive Load หรือภาระทางความคิดที่ทำให้รู้สึกเหนื่อยจนท้อ นอกจากนี้ การให้รางวัลตัวเองเล็กๆ เช่น พักสั้นๆ ดื่มน้ำ หรือลุกไปยืดเส้นยืดสายบ้าง ก็เป็นการกระตุ้นให้เรียนได้อย่างมีความสุขและไม่เบื่อ สิ่งที่ผมพยายามทำคือปรับเปลี่ยนเป้าหมายจากการเน้นจำนวนหน้าที่อ่าน มาเป็นความเข้าใจและความก้าวหน้าของตัวเองในแต่ละวัน เพื่อไม่ให้ตัวเองกดดันจนเกินไป รวมถึงไม่เปรียบเทียบกับคนอื่น เพราะแต่ละคนมีวิธีเรียนและจังหวะความเร็วแตกต่างกัน เมื่อรู้สึกไม่ไหวจริงๆ ผมก็จะหยุดพัก แต่ไม่หยุดเรียน รักษาความสมดุลระหว่างการพักผ่อนและความต่อเนื่อง เพราะการอ่านหนังสือคือการวิ่งมาราธอน ไม่ใช่การวิ่งเร็วระยะสั้น การรักษาแรงอย่างสม่ำเสมอในระยะยาวจึงสำคัญที่สุด ท้ายที่สุด ความสุขในการเรียนมาจากความรู้สึกว่าตัวเองก้าวหน้าและดีขึ้นทุกวัน ไม่ใช่ความสมบูรณ์แบบที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่แรก ผมเชื่อว่าถ้าทุกคนตั้งเป้าหมายอย่างพอดี เรียนอย่างมีสติ และให้อภัยตัวเองเมื่อทำไม่ได้ตามแผน จะสามารถผ่านช่วงเวลาท้าทายนี้ไปได้อย่างมีความสุขแน่นอน
