นักปราชญ์กรีก - โรมัน [3]

จากบทความนี้ เราเห็นได้ว่าปรัชญาในยุคเฮลเลนิสติกเน้นไปที่การแสวงหาความสุขและการใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายและมีสติ โดยสำนักเอพิคิวเรียน (Epicurus) มองว่าความสุขคือการหลีกเลี่ยงความเจ็บปวดและใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ส่วนสำนักสโตอิก (Zeno) เน้นให้เราควบคุมอารมณ์และใช้เหตุผลมากกว่าความรู้สึก ขณะที่สำนักซินิก (Diogenes) ก็สนับสนุนการใช้ชีวิตสมถะและปฏิเสธวัตถุ สิ่งเหล่านี้เป็นแนวคิดที่ยังมีคุณค่าในชีวิตยุคปัจจุบันอย่างมาก การที่นักปราชญ์โรมันนำปรัชญากรีกมาปรับใช้ในทางปฏิบัติเป็นสิ่งที่น่าสนใจอย่างยิ่ง เช่น Cicero ที่ทำให้แนวคิดเรื่องกฎหมายธรรมชาติและประชาธิปไตยเป็นที่รู้จักในสังคมโรมัน ส่วน Seneca ที่เน้นเรื่องการควบคุมความโกรธและการเตรียมใจรับความตาย ก็แสดงถึงการใช้ปรัชญาเพื่อเสริมสร้างวินัยทางใจ Epictetus ที่เคยเป็นทาสมาก่อน สอนเรื่องสำคัญว่า "ไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา แต่เป็นวิธีที่เราคิดต่อมันต่างหากที่ทำให้เราทุกข์" ซึ่งเป็นคำสอนที่ช่วยให้เข้าใจว่าอารมณ์และความทุกข์เกิดจากมุมมองของเราเอง ทำให้เราได้รับแรงบันดาลใจในการเปลี่ยนแปลงทัศนคติและชีวิตของตนเองได้ Marcus Aurelius เป็นตัวอย่างของผู้นำที่ผสมผสานความเข้มแข็งทางการเมืองกับปรัชญาสตออิก เขียนบันทึก Meditations ที่สอนเรื่องวินัย ความรับผิดชอบ และการทำหน้าที่อย่างดี บันทึกนี้ยังคงถูกอ่านและศึกษากันทั่วโลก เพราะเต็มไปด้วยบทเรียนที่ใช้ได้จริงและเชื่อมโยงกับชีวิตประจำวันของทุกคน ในชีวิตประจำวัน เราสามารถนำแนวทางของปรัชญาสตออิกมาช่วยจัดการกับความเครียดและอารมณ์ด้านลบได้ เช่น เมื่อเจอปัญหาหรือความทุกข์ ควรพิจารณาว่าเราควบคุมตัวเหตุการณ์ได้หรือไม่ หากไม่ได้ก็ให้ยอมรับและเปลี่ยนมุมมองเพื่อไม่ให้ทุกข์มากเกินจำเป็น เช่นเดียวกับที่ Epictetus สอน ทั้งนี้ ปรัชญากรีกและโรมันสอนให้เราใส่ใจเรื่องวินัย และใช้เหตุผลเหนือความรู้สึก ซึ่งสามารถทำให้เรามีชีวิตที่สงบสุขและมีความรับผิดชอบต่อสังคมและตนเองได้อย่างแท้จริง นั่นจึงเป็นเหตุผลที่แนวคิดเหล่านี้ยังได้รับการยกย่องและนำมาใช้จนถึงปัจจุบัน